TOP-5 VPN
ArtykułyWyposażenie wojskoweJak systemy rakietowe M142 HIMARS i M270 mogą zmienić przebieg wojny w...

Jak systemy rakietowe M142 HIMARS i M270 mogą zmienić przebieg wojny w Ukrainie?

-

Systemy artylerii rakietowej M142 HIMARS i M270 są w stanie wysadzić wiele rzeczy, pod pewnymi warunkami, nawet most Krymski. Dzisiaj omówimy szczegółowo te WWR (wieloprowadnicowe wyrzutnie rakietowe).

M142 HIMARS and M270 MLRS

Czytaj też: Broń dla Ukrainy: Wszystko o polskich samobieżnych haubicach AHS Krab

M142 HIMARS i M270 MLRS się różnią, ale mają wiele wspólnego

Postanowiliśmy opisać te dwa typy wyrzutni rakiet w jednym artykule, ponieważ M142 HIMARS i M270 mają wiele podobieństw. Nie tylko dlatego, że w tym samym czasie ogłoszono ich dostawę do Ukrainy i nawet nie dlatego, że za ich produkcję odpowiada Lockheed Martin.

M270 MLRS

W rzeczywistości M142 HIMARS jest tańszą i lżejszą (~25 w porównaniu do ~16 ton) wersją M270 MLRS MLRS, która została opracowana pod koniec lat 70. ubiegłego wieku, a później została przekazana wojskom krajów NATO (Niemcy, Francja, Włochy, Wielka Brytania). Nawiasem mówiąc, około 850 takich instalacji jest nadal na uzbrojeniu armii amerykańskiej.

M270 MLRS

Czytaj też: Broń zwycięstwa: ATGM Javelin FGM-148 – bezlitosny dla czołgów

Obie wyrzutnie rakiet należą do określonego typu artylerii rakietowej, są to tak zwane samobieżne wyrzutnie rakietowe. Oznacza to, że z jednej strony mają zwiększoną mobilność, bo potrafią poruszać się „samodzielnie”, a z drugiej są w stanie jednocześnie atakować i uderzać na pozycje wroga niespotykaną dotąd liczbą pocisków, które nie tak łatwo jest zniwelować.

M270 MLRS

Załoga M142 HIMARS i M270 MLRS składa się z 3 osób (kierowca, operator i dowódca), które są niezawodnie chronione przez opancerzoną kabinę.

Główną różnicą między tymi dwoma systemami jest podwozie, na którym opiera się wyrzutnia, i zasięg pocisków, które mogą wystrzelić, ponieważ M270 ma dwa razy więcej pocisków niż M142 (12 pocisków w porównaniu z 6). Tak więc M142 to wysoce mobilny system rakietowy artylerii (stąd skrót HIMARS) zamontowany na podwoziu kołowym. A M270 to wielorakie wyrzutnie rakiet na bazie gąsienic.

Czytaj też: Broń dla Ukrainy: Granatniki Carl Gustaf

Pociski i wyrzutnie M142 HIMARS i M270 MLRS

M270 MLRS

Obie wyrzutnie mogą wystrzelić tylko 1 lub 2 pociski ATACMS, ale najczęściej używają pocisków “z rodziny” MXX. 227 mm, z możliwością jednoczesnego wystrzeliwania wielu pocisków. Mogą to być następujące rodzaje pocisków:

  • Rakieta niekierowana M26 o zasięgu 32 km, z głowicą kasetową zawierającą 644 podpocisków M77 i wersją M26A1 o zwiększonym zasięgu (45 km) z podpociskami 518 
  • Inercyjny pocisk kierowany M30 z korekcją GPS, o zasięgu ponad 60 km i 404 podpociskami M85
  • Kierowany pocisk rakietowy M31, będący wariantem M30 do rażenia celów na terenach miejskich i górskich o zasięgu około 70 km.

Te samobieżne konstrukcje artyleryjskie są również wyposażone w system rakietowy MGM-140 ATACMS (Army Tactical Missile System), który również został wyprodukowany przez Lockheed Martin, wykorzystujący pociski ATACMS opracowane w 1989 roku. Dlatego oba systemy mają niesamowitą wydajność i maksymalny zasięg, który wynosi do 300 lub 500 km. W praktyce oznacza to, że jeden (M142) lub dwa (M270) pociski ATACMS kal. 610 mm mogą zastąpić wiele pocisków kal. 227 mm.

M270 MLRS

Pocisk ATACMS waży 1674 kg (głowica waży 560 kg) i ma prawie 4 metry długości, przy maksymalnej prędkości Mach 3 (~1 km/s). Dzięki wbudowanemu systemowi nawigacji inercyjnej z obsługą GPS pociski te są w stanie trafiać w cele z dużą dokładnością. Co ciekawe, pocisk ten jest używany wyłącznie w pociskach M142 HIMARS i M270 MLRS. Ponadto pomimo tego, że rakieta “ma” już 26 lat, wciąż zaskakuje swoimi możliwościami.

M270 MLRS

Z pociskami 227 mm, w zależności od ich modyfikacji, systemy M270 MLRS i M142 HIMARS mogą trafić cele na odległość 32-70 km, a pociskiem dalekiego zasięgu GMLRS-ER nawet z odległości 150 km.

Czytaj też: Broń dla Ukrainy: niemieckie samobieżne zestawy przeciwlotnicze Gepard

Jak te systemy mogą zmienić przebieg wojny?

Można usłyszeć wiele opinii na temat tego typu artylerii, niekoniecznie pozytywnych, zwłaszcza jeśli chodzi o ich zastosowanie w ogarniętych wojną miejscowościach. Jednak w ostatnich dziesięcioleciach, wraz z wprowadzeniem kierowanych przez GPS pocisków M30 i M31 GMRLS o wartości $110 000, artyleria rakietowa przeszła radykalne zmiany. Stały się one znacznie bardziej celne i przekraczają zasięg tradycyjnej artylerii haubic. Dodatkowo efekt ich stosowania jest naprawdę zauważalny.

M142 HIMARS

Z drugiej strony, istnieją pociski ATACMS, ich każde odpalenie kosztuje ok. $800 000, ale które mogą trafiać w cele na odległość do wspomnianych 300/500 km, co oznacza, że ​​Ukraina może rozpocząć ostrzał kluczowych rosyjskich baz nie tylko z okupowanych przez agresora terytorium, ale także bezpośrednio na “pozycjach wroga”. Na przykład celem może być most Krymski, a nawet bazy w samej Rosji. Obecnie Siły Zbrojne Ukrainy są uzbrojone tylko w kompleksy Tochka U o zasięgu do 120 km.

M142 HIMARS and M270 MLRS

Na tym etapie wojny ogromną rolę nadal odgrywają nowoczesne przeciwpancerne pociski kierowane i drony, które możemy zobaczyć na wielu filmikach. Ale to artyleria tradycyjnie wykonuje najwięcej pracy, choć trudno jest zobaczyć spektakularne niszczenie celów, bo obstrzał odbywa się z dużej odległości i jest skierowany po pozycjach, które mają z góry określone współrzędne.

Teraz rosyjskie wojsko poczuje się znacznie mniej spokojnie, wiedząc, że Ukraina ma tak potężną broń dalekiego zasięgu.

M142 HIMARS

Przeczytaj też:

Śledź nas na TwitterzeFacebooku i Instagramie.

Donate us
Yuri Svitlyk
Yuri Svitlyk
Syn Karpat, nierozpoznany geniusz matematyki, "prawnik" Microsoft, praktyczny altruista, lewopravosek
Subscribe
Powiadom o
guest

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments