Francja, podobnie jak wiele innych krajów, pracuje nad stworzeniem nowoczesnych robotów naziemnych zdolnych do transportu różnych urządzeń lub ładunków. Na początku września firma H2X-Defence zaprezentowała swój najnowszy produkt – system robotyczny Hermione.
Jest to czterokołowy robot, który wykorzystuje nowoczesną technologię, aby uczynić go potężnym i łatwym w użyciu.
Czytaj także :Co Chiny pokazały na paradzie: opancerzenie, rakiety, obrona powietrzna i nie tylko
TREŚĆ ARTYKUŁU:
Demonstracja wojskowych ambicji H2X-Defence
H2X-Defence jest spółką zależną koncernu H2X-Ecosystems, którego główny profil działalności związany jest z rozwojem energetyki wodorowej. Firma macierzysta aktywnie pracuje nad systemami magazynowania, transportu i wykorzystania wodoru w sektorze cywilnym, ale od niedawna celuje w rynek wojskowy, tworząc specjalny dział rozwoju obronności.
Pierwszym rezultatem na dużą skalę w tym obszarze był wielozadaniowy system robotyczny Hermione, zaprezentowany na początku września 2025 r. na międzynarodowej wystawie wojskowo-technicznej MSPO w Polsce. Firma zademonstrowała prototyp na otwartej przestrzeni i towarzyszyła mu prezentacja innych innowacji w dziedzinie energii wodorowej.
Projekt Hermione ma stać się uniwersalną platformą z elektrycznym układem napędowym zasilanym wodorowymi ogniwami paliwowymi własnej konstrukcji. Takie podejście może znacznie obniżyć poziom hałasu, widoczność termiczną i zależność od tradycyjnych paliw. Koncepcja przewiduje wykorzystanie podwozia jako podstawy do wielu różnych celów – od transportu towarów i jednostek pomocniczych po przenoszenie bezzałogowych statków powietrznych, co zostało już zademonstrowane na wystawie.
Hermione znajduje się obecnie na etapie testów: pierwszy prototyp przechodzi testy terenowe, aby zweryfikować jego główne parametry techniczne i potencjalną wydajność w rzeczywistych warunkach. Po zakończeniu tego etapu twórcy planują przejść do przygotowań do masowej produkcji.
Jednocześnie firma pracuje nad nawiązaniem współpracy i znalezieniem klientów. W szczególności podczas MSPO-2025 firma ogłosiła współpracę z polską firmą P.H.U. Lechmar, która może stać się kluczowym pośrednikiem w promowaniu nowego sprzętu na polskim rynku obronnym. Taka strategia wskazuje na chęć H2X-Defence do integracji swoich rozwiązań nie tylko z armią francuską, ale także z siłami zbrojnymi krajów sąsiednich.
Warto zauważyć, że firma zaprezentowała nie tylko Hermione, ale także powiązane rozwiązania, które mogą być używane razem z platformą: systemy magazynowania wodoru i mobilny generator energii oparty na ogniwach paliwowych. Pokazuje to wysiłki H2X-Defence na rzecz stworzenia zintegrowanego ekosystemu dostaw energii dla misji wojskowych, w którym systemy robotyczne są tylko jednym z elementów szerszej koncepcji.
Przeczytaj również: Broń dla Ukrainy: Black Hornet – drony mniejsze od smartfona. Recenzja
Dane techniczne i potencjał systemu Hermione RTC
RTK Hermione w swojej obecnej formie jest platformą kołową z nietypową elektrownią dla pojazdów wojskowych. Jej główną cechą jest zastosowanie wodorowych ogniw paliwowych, co otwiera nowe możliwości w dziedzinie autonomii i dostaw energii. Platforma ma dość wysokie parametry techniczne i jest zdolna do przenoszenia różnych ładunków. W zależności od konfiguracji, system może wykonywać zarówno zadania bojowe, jak i wspierające.
Prezentowany prototyp to dwuosiowy pojazd o nietypowo ukształtowanym nadwoziu. Wymiary platformy to 3,3 m długości, 1,85 m szerokości i 1,4 m wysokości, przy prześwicie wynoszącym 300 mm. Waga produktu wynosi do 700 kg, ale w zależności od ładowności i opcji wyposażenia, parametry mogą się różnić.
W środkowej i rufowej części kadłuba znajduje się elektrownia wodorowa, która obejmuje 700 g butlę z gazem pod ciśnieniem 300 barów (690 atm) oraz sprzęt do tankowania. Dzięki temu proces uzupełniania zapasów wodoru trwa zaledwie 2-3 minuty. Ponadto możliwa jest szybka wymiana butli. Wodór jest podawany do ogniw paliwowych, które generują 5 kW energii elektrycznej, która jest następnie dystrybuowana do silników trakcyjnych, systemów pokładowych i wyposażenia. Dodatkowo zainstalowano akumulator o pojemności 25 kWh, który w połączeniu z instalacją wodorową zapewnia do 20 godzin ciągłej pracy.
Ważną cechą jest zdolność kompleksu do działania jako mobilna elektrownia. W tym celu zastosowano specjalne złącze, które umożliwia zasilanie zewnętrznych odbiorników z ogniw paliwowych lub akumulatorów.
Ruch zapewniają cztery niezależne silniki elektryczne, z których każdy obraca własne koło. Zawieszenie jest niezależne, na poprzecznych wahaczach z pionowymi sprężynami. Maksymalna prędkość na autostradzie sięga 24 km/h, podczas gdy platforma wykazuje wysoką zdolność do jazdy w terenie. Przednia oś jest skrętna, a dzięki wielokierunkowemu obrotowi kół pojazd jest w stanie skręcać w mieście. Możliwy jest również montaż wyciągarki elektrycznej.
Hermione jest standardowo wyposażona w system zdalnego sterowania. Stacja optoelektroniczna w dziobie służy do nawigacji i monitorowania drogi. Twórcy nie wykluczają jednak możliwości wyposażenia w bardziej zaawansowaną elektronikę z rozszerzonym zestawem funkcji w przyszłych wersjach.
Na MSPO-2025 wariant kompleksu został zademonstrowany jako nośnik dla bezzałogowego statku powietrznego. Na dachu zainstalowano urządzenie do transportu, uruchamiania i odbioru helikoptera. Przypuszczalnie moduł ten jest również wyposażony w system ładowania drona i repeater sygnału, co zwiększa jego zasięg działania.
W przyszłości Hermione może stać się platformą dla innych rodzajów broni i systemów. W obecnej wersji może przenosić do 300 kg ładunku, co wystarcza do zainstalowania pełnowymiarowych stacji optoelektronicznych, modułów bojowych z bronią lufową lub innego sprzętu. Ostateczny głos w sprawie konfiguracji będzie miał klient.
Według twórców projekt ma znaczny potencjał skalowania. W szczególności chodzi o stworzenie większych platform o masie do 2 ton i ładowności do 600 kg. Rozwój ten pozwoli firmie oferować rozwiązania dla szerszego zakresu zadań, od logistyki po operacje bojowe.
Również interesujące: Broń dla Ukrainy: amerykańskie transportery opancerzone M113
Hermione: innowacyjność i kontrowersje francuskiego RTC
W ostatnich latach na świecie powstała znaczna liczba robotów naziemnych różnych klas i przeznaczenia. Niektóre z nich charakteryzują się śmiałymi rozwiązaniami technicznymi zaprojektowanymi w celu zapewnienia przewagi na polu bitwy. Hermione francuskiej firmy H2X-Defence należy do tej kategorii.
Pod względem ogólnej architektury i deklarowanych możliwości, Hermione nie różni się zasadniczo od większości nowoczesnych systemów RTK. Jego wyjątkowość polega jednak na wykorzystaniu elektrowni opartej na wodorowych ogniwach paliwowych. Deweloper uważa, że takie podejście zapewni szereg krytycznych korzyści w porównaniu z pojazdami napędzanymi tradycyjnymi silnikami spalinowymi lub akumulatorami.
Firma macierzysta, H2X-Ecosystems, koncentruje się na zielonych technologiach i aktywnie promuje temat przyjazności dla środowiska w swoich materiałach reklamowych. Hermione to w gruncie rzeczy próba integracji tego typu rozwiązań ze sferą militarną, co samo w sobie wydaje się być krokiem niestandardowym, a nawet kontrowersyjnym. Należy dodać, że H2X-Defence pracuje również nad innymi produktami wojskowymi, ale to właśnie RTC stał się flagowym produktem nowej koncepcji.
Ogniwa paliwowe w połączeniu z silnikami elektrycznymi oferują szereg istotnych zalet: działają niemal bezgłośnie, niewiele się nagrzewają i zapewniają długoterminową autonomię. Twórcy wzięli również pod uwagę wojskową specyfikę działania: proces ładowania butli wodorowej trwa zaledwie kilka minut, a w razie potrzeby można ją szybko wymienić na ponownie napełnioną.
Podwozie również ma swoje zalety. Obecność czterech silników elektrycznych pozwala na uzyskanie akceptowalnej prędkości na autostradzie i dobrych zdolności przełajowych. Na uwagę zasługuje również zwrotność pojazdu: dzięki niezależnemu układowi kierowniczemu może on skręcać niemal w miejscu.
Innym ciekawym pomysłem jest wykorzystanie Hermione jako mobilnej elektrowni. Platforma może dojechać do określonego punktu, przełączyć się w tryb stacjonarny i dostarczać zewnętrznym odbiorcom energię elektryczną z ogniw paliwowych lub akumulatorów. Ta cecha potencjalnie czyni ją przydatną nie tylko w misjach bojowych, ale także w logistyce lub wsparciu logistycznym.
Projekt ma jednak również istotne wady. Przede wszystkim na uwagę zasługuje brak ochrony. Podczas gdy opancerzenie ma kluczowe znaczenie dla działania na linii frontu lub nawet na bliskich tyłach, obecna konfiguracja Hermione pozostawia ją praktycznie bezbronną przed ogniem wroga.
Kolejna słabość związana jest z samym źródłem energii. Wykorzystanie wodoru jako paliwa i obecność akumulatorów o dużej pojemności na pokładzie zmniejsza przeżywalność kompleksu. Każde trafienie może doprowadzić do pożaru lub eksplozji, co znacznie zmniejsza szanse RTC na przetrwanie w prawdziwej bitwie.
Wreszcie, celowość korzystania z elektrowni wodorowej budzi wątpliwości. Choć ma ona swoje zalety, to w ogólnym rozrachunku nie wykazuje radykalnej przewagi nad tradycyjnymi silnikami spalinowymi czy zasilaną bateryjnie trakcją elektryczną. Stawia to pod znakiem zapytania realną skuteczność takiego rozwiązania na współczesnym polu walki.
Czytaj także: Dziewięć najdziwniejszych i najbardziej tajemniczych broni
Eksperymentalna platforma technologii wodorowej
Na obecnym etapie francuski RTC Hermione powinien być postrzegany przede wszystkim jako demonstrator technologii zaprojektowany w celu przetestowania wykonalności koncepcji wykorzystania wodorowych ogniw paliwowych w robotyce wojskowej. Jego głównym zadaniem jest nie tyle dostarczenie armii gotowego rozwiązania, co potwierdzenie fundamentalnej możliwości stworzenia skutecznego kompleksu bojowego lub pomocniczego w oparciu o nowy system energetyczny. Testy powinny odpowiedzieć na kluczowe pytanie: czy deklarowane właściwości odpowiadają rzeczywistym warunkom operacyjnym.
Jeśli wyniki okażą się pomyślne, Hermione może stać się punktem wyjścia do opracowania nowej generacji RTC. Projekt otwiera potencjał do stworzenia szerszej gamy zrobotyzowanych platform, które łączą w sobie wysoką autonomię, ograniczoną widoczność i mobilne zasilanie. W tym scenariuszu kompleks będzie mógł przejść z etapu eksperymentalnego do oferty komercyjnej dla krajowych i zagranicznych sił zbrojnych.
Jednocześnie istnieje scenariusz odwrotny. Jeśli zasilanie wodorowe nie wykaże oczekiwanej wydajności lub okaże się zbyt wrażliwe w warunkach bojowych, Hermione może pozostać eksperymentem laboratoryjnym. W takim przypadku jego znaczenie ograniczy się do wkładu w rozwój technologiczny, który jednak może znaleźć zastosowanie w sektorach cywilnych lub stać się podstawą przyszłych projektów wojskowych z innym rodzajem napędu.
Również interesujące: