Około dwa lata temu recenzowałem i porównywałem ROG Raikiri i ROG Raikiri Pro – flagowe kontrolery firmy ASUS w tamtym czasie. Podczas tej recenzji stwierdziłem, że wersja Pro jest szczególnie atrakcyjna, a jakiś czas później stała się moim osobistym kontrolerem. Mówiąc dokładniej, był to prezent od mojej żony po tym, jak zobaczyła, jak bardzo mi się podoba. Od tego czasu ROG Raikiri Pro stał się moim głównym kontrolerem do strzelanek trzecioosobowych, symulatorów wyścigowych i wymagających platformówek, w dużej mierze zastępując moje poprzednie DualShock 4 i DualSense.
Kilka miesięcy temu, przeglądając stronę ASUS w poszukiwaniu nowości, natknąłem się na ROG Raikiri II Xbox Wireless – zaktualizowaną wersję kontrolera, którego używałem. W oparciu o specyfikację, wydawało się, że wprowadzono kilka znaczących ulepszeń. Był to wystarczający powód, aby przyjrzeć mu się bliżej i przygotować recenzję. Co oferuje nowa wersja? Co się zmieniło lub poprawiło? I co najważniejsze, czy warto przesiąść się z wersji Pro? Na te pytania odpowiadam w niniejszej recenzji.
Przeczytaj również: Recenzja gamepada MobaPad Huben2: niemal idealny towarzysz dla Switch 2
TREŚĆ ARTYKUŁU:
Modele, różnice i kluczowe funkcje
Jak wspomniano w poprzedniej recenzji, ROG Raikiri to wewnętrzna linia kontrolerów firmy ASUS. W porównaniu do standardowych kontrolerów Xbox, oferuje on rozszerzoną funkcjonalność, wyróżniający się design i dłuższą żywotność baterii. Przez pewien czas bezprzewodowa wersja Pro służyła jako flagowy model, ale teraz została zastąpiona przez zaktualizowany Raikiri II.
Jak wspomniano wcześniej, nowa wersja została znacznie zmieniona i udoskonalona. Szybkie spojrzenie na oficjalną tabelę porównawczą ASUS podkreśla główne zmiany, choć nie obejmuje wszystkich aktualizacji.
Pierwszy zestaw zmian dotyczy konstrukcji. Nowy model zachowuje znaną z poprzedników obudowę w stylu Xbox, ale zmieniono rozmieszczenie dodatkowych przycisków, kształt D-pada i oświetlenie. Raikiri II pomija również wyświetlacz OLED, który można znaleźć w wersji Pro, stawiając na ergonomię i żywotność baterii.
Drugi zestaw zmian dotyczy drążków, przycisków i spustów. Drążki analogowe wykorzystują teraz czujniki TMR zamiast konwencjonalnych potencjometrów węglowych, które z czasem ulegają zużyciu. Zmiana ta poprawia responsywność i kontrolę oraz ma na celu złagodzenie długoterminowych problemów z dryftem.
Wyzwalacze wykorzystują teraz ten sam typ czujników, zastępując poprzednio używaną konstrukcję efektu Halla. Zderzaki, przyciski główne i D-pad są wyposażone w mikroprzełączniki podobne do tych używanych w myszach komputerowych, co zapewnia bardziej zdefiniowane i responsywne działanie.
Trzecia zmiana dotyczy łączności z konsolą Xbox. Poprzednie modele obsługiwały korzystanie z konsoli tylko za pośrednictwem połączenia przewodowego, podczas gdy nowa wersja dodaje pełną obsługę bezprzewodową za pośrednictwem łącza RF 2,4 GHz. Warto wyjaśnić, że pomimo oficjalnej certyfikacji, kontroler łączy się za pośrednictwem dołączonego klucza USB, a nie wbudowanego protokołu Xbox Wireless. Mimo to jest to znaczący krok naprzód dla linii Raikiri, ponieważ obsługa bezprzewodowa jest teraz dostępna nie tylko na PC, ale także na konsoli.
Czwarta zmiana jest szczególnie istotna dla użytkowników komputerów PC: częstotliwość odpytywania 1000 Hz. Poprzednie modele kontrolerów działały ze standardową częstotliwością 250 Hz niezależnie od metody połączenia. Nowy model obsługuje częstotliwość odpytywania 1000 Hz nie tylko przez połączenie przewodowe, ale także w trybie bezprzewodowym 2,4 GHz, gdy jest używany z komputerem. Zmniejsza to opóźnienia wejściowe i zbliża jego wydajność do wysokiej klasy myszy do gier.
Piąta zmiana dotyczy warstwy oprogramowania. Poprzednie modele można było konfigurować i dostosowywać wyłącznie za pośrednictwem standardowej aplikacji Armoury Crate. Nowy ROG Raikiri II nie jest już powiązany z tym oprogramowaniem i może być teraz w pełni skonfigurowany w przeglądarce za pośrednictwem nowego interfejsu Gear Link. W starszej wersji Armoury Crate dostępna pozostaje jedynie synchronizacja oświetlenia z innymi urządzeniami ASUS za pośrednictwem Aura Sync.
Ostatnia zmiana dotyczy zawartości opakowania. Wcześniejsze modele były dostarczane ze stosunkowo standardowym i minimalnym zestawem akcesoriów. Nowa wersja zawiera natomiast dedykowaną stację ładującą, futerał i kilka dodatkowych akcesoriów.
To w zasadzie główne różnice w porównaniu do poprzednich wersji. Jak wspomniano na początku, nowy kontroler został zauważalnie ulepszony pod względem specyfikacji technicznej i nie tylko. Szczegółową recenzję i porównanie wcześniejszych modeli ROG Raikiri i ROG Raikiri Pro znajdziecie pod podanym linkiem. Poniżej, dla wygody, przedstawię kluczowe specyfikacje techniczne nowego modelu.
Specyfikacja bezprzewodowej myszki ASUS ROG Raikiri II Xbox
- Łączność: bezprzewodowa (2,4 GHz RF, Bluetooth); przewodowa (USB-A do USB-C)
- Obsługiwane platformy: Windows (USB, RF, Bluetooth), Xbox Series X|S, Xbox One (USB, RF)
- Częstotliwość odpytywania: 1000 Hz na PC (USB, RF); 250 Hz na Xbox (USB, RF)
- Liczba przycisków: 22 przyciski
- D-Pad: 8-kierunkowy (mikroprzełączniki)
- Drążki analogowe: 2 odłączane drążki (TMR)
- Zderzaki: 2 zderzaki (mikroprzełączniki)
- Spusty: 2 spusty działające w dwóch trybach (TMR)
- Dodatkowe przyciski: 4 przyciski (M1 – M4 / mikroprzełączniki)
- Gniazdo audio: gniazdo combo audio 3,5 mm do słuchawek, kompatybilne z konsolami Xbox i komputerami PC
- Haptyczne sprzężenie zwrotne: wibracje (dwa silniki)
- Podświetlenie: RGB (kompatybilne z Aura Sync)
- Kabel: odłączany kabel ROG Paracord USB-A do USB-C o długości 2,5 m
- Autorskie oprogramowanie: Gear Link (pełna personalizacja), Armoury Crate (synchronizacja oświetlenia Aura Sync)
- Żywotność baterii: do 50 godzin w trybie RF 2,4 GHz (z wyłączonym oświetleniem, wibracjami i dźwiękiem)
- Wymiary: 105×65×155 mm
- Waga: 345 g (z kablem)
- Zawartość opakowania: gamepad, odłączany kabel USB-A do USB-C, klucz sprzętowy 2,4 GHz RF, wymienne drążki o wysokim profilu, stacja dokująca do ładowania, zestaw uchwytów do stacji dokującej, futerał, naklejki marki ROG, skrócona instrukcja obsługi, książeczka gwarancyjna
Pozycjonowanie i cena
Z powyższego wynika, że pozycjonowanie produktu jest już dość jasne. ASUS ROG Raikiri II służy jako nowy flagowiec w linii i jest również jednym z najszybszych kontrolerów dostępnych obecnie na rynku. Jest to gamepad klasy premium z wysokiej klasy sprzętem, rozszerzoną funkcjonalnością i bogatym pakietem akcesoriów. Ceny odzwierciedlają tę pozycję: 215 USD / 184 EUR. Dla porównania, jest to o 68 USD / 58 EUR więcej niż cena premiery poprzedniego modelu Pro.
Zawartość opakowania
Wersja detaliczna kontrolera jest dostarczana w stosunkowo kompaktowym kartonowym pudełku z rozpoznawalnym wzorem ROG, podobnym do poprzedniego modelu Pro. Jednostka testowa, którą otrzymałem, była jednak wersją próbną bez opakowania detalicznego i z nieco niekompletnym zestawem akcesoriów. W rezultacie poniższe zdjęcia przedstawiają tylko elementy dostępne do recenzji.
Jednostka testowa, którą otrzymałem, została dostarczona w futerale ze sztywną skorupą i zewnętrzną tkaniną. Wewnątrz futerału znajdują się następujące elementy:
- kontroler
- odłączany kabel USB-A do USB-C
- Bezprzewodowy klucz sprzętowy RF 2,4 GHz
- wysokoprofilowe wymienne przyciski
- stacja ładująca
- Naklejki z logo ROG
- skrócona instrukcja obsługi
- książeczka gwarancyjna
Jedynym elementem, którego brakuje do kompletnego zestawu detalicznego (poza opakowaniem) jest podstawka lub nóżki do stacji ładującej. Wszystko inne jest obecne. Mając to na uwadze, możemy przejść do bardziej szczegółowego podziału dołączonych akcesoriów.
Dołączony kabel USB-A do USB-C ma długość 2,5 metra. Jest to markowy kabel ROG Paracord z oplotem z tkaniny i stylizowanymi złączami. Ten sam kabel był również dostarczany z poprzednimi modelami Raikiri.
Ogólnie rzecz biorąc, kabel jest funkcjonalny, ale stosunkowo sztywny. Ma tendencję do zachowywania swojego kształtu i nie prostuje się łatwo. W moim przypadku rzadko używam go z Raikiri Pro. Zamiast tego ładuję kontroler za pomocą bardziej elastycznego kabla USB-C innej firmy. Jeśli kontroler rozładuje się podczas grania bezprzewodowego, tymczasowo podłączam go do power banku. Jest to praktyczne obejście, gdy grasz z dala od komputera przez dłuższy czas.
Bezprzewodowy klucz sprzętowy 2,4 GHz RF ma taki sam współczynnik kształtu, jak te używane w najnowszych produktach ASUS. Nie jest to odbiornik Omni, co oznacza, że nie można go sparować z dodatkowymi urządzeniami bezprzewodowymi. Wykorzystuje jednak autorską technologię bezprzewodową ASUS o niskim opóźnieniu, ROG SpeedNova, w celu zmniejszenia opóźnienia wejściowego i bardziej stabilnej wydajności bezprzewodowej.
Wysokoprofilowe wymienne drążki kciuka mają na celu poprawę precyzji celowania, szczególnie w strzelankach. W przypadku ROG Raikiri II, ASUS zaadresował ten przypadek użycia, dołączając do zestawu alternatywne nakładki na drążki. Użytkownicy, którzy preferują wyższe drążki, nie potrzebują już dodatkowych akcesoriów innych firm: standardowe nakładki można łatwo zdjąć i zastąpić wyższymi wariantami z zestawu. Ta opcja nie była dostępna w poprzednich modelach Raikiri.
Stacja ładująca jest wyposażona w dwa porty: tylny port USB-C do podłączenia do konsoli lub komputera oraz przedni port USB-A do bezprzewodowego klucza sprzętowego. Taka konfiguracja pozwala stacji dokującej pozostać podłączoną, jednocześnie umieszczając klucz sprzętowy bliżej kontrolera, co pomaga utrzymać stabilne połączenie bezprzewodowe.
Dołączony futerał może być używany zarówno do przechowywania, jak i transportu kontrolera. Posiada sztywną powłokę zewnętrzną z miękkim wykończeniem z tkaniny. Jednym z godnych uwagi szczegółów jest otwór na kabel w górnej części etui. Pozwala to na ładowanie kontrolera podczas przechowywania go w etui poprzez podłączenie go do stacji dokującej znajdującej się wewnątrz.
Pozostała zawartość opakowania jest standardowa: Naklejki z logo ROG, niewielka drukowana instrukcja obsługi oraz grubsza książeczka gwarancyjna.
Podsumowując, zaktualizowana wersja oferuje pakiet, który jest nie tylko odpowiedni, ale i dobrze zaokrąglony. Kilka elementów zawartych tutaj nie było częścią poprzednich pakietów Raikiri. Pomaga to wyjaśnić część wyższej ceny: nawet z zawartości samego futerału widać, skąd pochodzi część dodatkowych kosztów. Nie jest to jednak główny czynnik wpływający na ogólną cenę urządzenia.
Przeczytaj również: Recenzja ASUS ROG Cetra Open Wireless: konstrukcja typu open-ear, technologia Hybrid Multipoint i imponująca żywotność baterii
Konstrukcja, ergonomia i jakość wykonania
Jak wspomniano wcześniej, kontroler zachowuje klasyczny kształt w stylu Xbox i standardowy układ głównych przycisków. Jednak bliższe spojrzenie ujawnia szereg zmian i udoskonaleń. W rzeczywistości pod względem wzornictwa różni się on znacznie od poprzedniej wersji Pro.
Pierwszą zauważalną zmianą jest konstrukcja obudowy. Podczas gdy poprzedni model Pro miał własną interpretację estetyki ROG, nowy Raikiri przyjmuje styl spójny z handheldem ROG Ally. ASUS wyraźnie zaznaczył to na oficjalnej stronie produktu. Cechy konstrukcyjne obejmują dekoracyjny wzór, czyste matowe uchwyty i logo ROG po prawej stronie. Ogólnie rzecz biorąc, kontroler jest ściśle zgodny z językiem wizualnym ROG Ally, dostosowanym do tradycyjnej formy gamepada.
W przedniej części kontrolera znajdują się podstawowe elementy wejściowe: drążki analogowe, D-pad oraz przyciski A, B, X i Y. Zawiera również dodatkowe przyciski funkcyjne używane do uzyskiwania dostępu do różnych menu systemowych i konfiguracyjnych. Jedną z bezpośrednich różnic w stosunku do poprzedniej wersji Pro jest zwiększona liczba tych pomocniczych przycisków funkcyjnych w nowym modelu.
Podstawowe przyciski nie wymagają wyjaśnień. Dodatkowe przyciski funkcyjne wymagają jednak pewnych wyjaśnień. Ich układ i przeznaczenie najlepiej wyjaśnić w dołączonej instrukcji obsługi. Zamiast wymieniać je pojedynczo, odniosę się do schematu z instrukcji, aby uzyskać bardziej przejrzysty przegląd.
Drążki analogowe są umieszczone w takim samym układzie, jak na standardowym kontrolerze Xbox. Ich kształt i tekstura powierzchni są spójne z poprzednią wersją Pro. Jednak, jak wspomniano wcześniej, drążki są teraz wymienne, a zamiast konwencjonalnych potencjometrów z folii węglowej, nowy model wykorzystuje precyzyjne czujniki TMR. Szczegółowa ocena tego, jak drążki sprawdzają się w użyciu, zostanie omówiona w osobnej sekcji, w tym porównanie z wersją Pro i ocena tego, który kontroler działa lepiej i w jakich konkretnych aspektach. Na razie skupiamy się na wyglądzie zewnętrznym, układzie i jakości wykonania.
D-pad został całkowicie przeprojektowany w nowym modelu. Poprzednia wersja Pro wykorzystywała jednoczęściową wklęsłą płytkę, podczas gdy standardowy Raikiri posiadał bardziej tradycyjną konstrukcję. W zaktualizowanym kontrolerze ASUS skutecznie powrócił do klasycznego układu D-pada. Funkcjonalnie pozostaje on 8-kierunkowym D-padem, tak jak w poprzednim modelu. Jednakże, podobnie jak główne przyciski w nowej wersji, wykorzystuje on teraz mikroprzełączniki, aby poprawić precyzję uruchamiania. To, czy stanowi to ulepszenie w stosunku do poprzedniej wersji Pro, zostanie omówione w osobnej sekcji.
Przyciski A, B, X i Y również zostały znacząco przeprojektowane. Po pierwsze, styl etykietowania został zaktualizowany, co jest wyraźnie widoczne na zdjęciach. Po drugie, zmienił się materiał powierzchni: zamiast matowego plastiku, przyciski mają teraz błyszczące wykończenie podobne do kontrolerów Sony DualSense. Najważniejszą zmianą jest jednak przejście na mikroprzełączniki. W rezultacie przyciski są teraz bliższe nowoczesnym kliknięciom myszy – cichsze, bardziej miękkie i z bardzo krótkim skokiem aktywacji. Takie podejście jest nieco subiektywne pod względem preferencji użytkownika. Gracze, którzy preferują bardziej zdecydowane reakcje dotykowe, typowe dla standardowych kontrolerów Xbox lub poprzedniego modelu Pro, mogą uznać to „myszopodobne” kliknięcie za mniej pouczające lub mniej wyraźne w dotyku.
Dodatkowe przyciski funkcyjne są zauważalnie liczniejsze niż w poprzedniej wersji Pro. W oparciu o odczucia podczas uruchamiania, nie wydają się one wykorzystywać mikroprzełączników; zamiast tego zachowują się jak standardowe przyciski membranowe, podobne do tych we wcześniejszym modelu. Uruchamianie jest jednak zauważalnie sztywniejsze, co tworzy wyraźny kontrast w porównaniu z innymi wejściami wykorzystującymi mikroprzełączniki.
Ostatnią zmianą na przednim panelu jest usunięcie wyświetlacza OLED, który był obecny w poprzednim modelu Pro. Jak wspomniano wcześniej, został on prawdopodobnie pominięty w celu poprawy ergonomii i żywotności baterii, co wydaje się być rozsądną decyzją projektową. Z praktycznego punktu widzenia, jako użytkownik Pro, rzadko korzystałem z tego wyświetlacza. W większości przypadków ograniczał się on do sprawdzania stanu baterii, który był pokazywany tylko jako wskaźnik słupkowy, a nie dokładny procent, co czyniło go mniej informacyjnym.
Podczas gdy ekran OLED umożliwiał również przełączanie się między platformami i trybami połączenia za pośrednictwem menu – prawdopodobnie jego bardziej użyteczna funkcja – te elementy sterujące zostały teraz przeniesione na tył kontrolera i zaimplementowane jako proste fizyczne przełączniki.
Tył kontrolera również został zauważalnie przeprojektowany. Przełączniki trybu połączenia i platformy są teraz zaimplementowane jako przełączniki, podczas gdy przyciski pomocnicze M1-M4 zostały przekształcone i umieszczone na uchwytach. Te tylne przyciski również wykorzystują teraz mikroprzełączniki do uruchamiania. Ponadto w nowym modelu wprowadzono styki ładowania z tyłu do użytku ze stacją dokującą.
Przeniesienie dodatkowych przycisków jest moim zdaniem jedną z najważniejszych zmian ergonomicznych w kontrolerze. Jak widać na zdjęciach, w poprzednim modelu przyciski te były umieszczone blisko środka i wymagały lekkiego sięgnięcia palcami. W nowej wersji są one umieszczone bezpośrednio pod palcami, co jest znacznie wygodniejsze dla użytkowników, którzy aktywnie na nich polegają. Patrząc w przyszłość, przyciski te można zmapować na A, B, X i Y lub dowolne inne wejścia. Pomaga to zmniejszyć obciążenie kciuka i może poprawić szybkość wprowadzania danych. Jednak dla użytkowników, którzy w ogóle nie używają dodatkowych przycisków, zmiana ta może być mniej istotna lub nawet wydawać się wątpliwą decyzją projektową. Omówię to bardziej szczegółowo na podstawie własnego doświadczenia w odpowiedniej sekcji.
Jedynym elementem z tyłu, który pozostał niezmieniony, są przełączniki ruchu spustu. Są one identyczne jak w poprzednim modelu Pro i znajdują się mniej więcej w tym samym miejscu. Przełączniki te pozwalają użytkownikom na zmniejszenie skoku spustu, dzięki czemu ruch jest bliższy kliknięciu myszą. Ta funkcja jest szczególnie przydatna w strzelankach, gdzie szybsze uruchamianie może być korzystne.
Górna część kontrolera nie zmieniła się znacząco. Jednak po bliższym przyjrzeniu się widać, że spusty są zauważalnie większe w porównaniu do poprzedniego modelu Pro.
Kształt zderzaków pozostał niezmieniony. Główne różnice są wewnętrzne: wyzwalacze wykorzystują teraz nowoczesne czujniki TMR zamiast czujników Halla, podczas gdy zderzaki, podobnie jak inne przyciski na kontrolerze, są zaimplementowane za pomocą mikroprzełączników.
Dolna część kontrolera jest zasadniczo minimalistyczna. Jedynym godnym uwagi elementem jest tutaj połączone gniazdo audio 3,5 mm dla zestawów słuchawkowych, przeniesione z poprzedniego modelu Pro.
Przycisk wyciszania mikrofonu / parowania został usunięty z dolnej krawędzi i przeniesiony na tylną stronę kontrolera. Ponadto jego funkcjonalność została ograniczona: służy teraz tylko jako przycisk parowania (parowanie Bluetooth). Mniej jasne jest, jak szybko wyciszyć mikrofon zestawu słuchawkowego podłączonego za pośrednictwem kontrolera, ponieważ ta funkcja nie ma już dedykowanego sterowania sprzętowego.
Ostatnią, ale wciąż ważną częścią projektu jest oświetlenie. W poprzednich modelach Raikiri oświetlenie RGB było jednym z definiujących elementów wizualnych. W nowej wersji układ oświetlenia został zmieniony: Paski RGB są teraz umieszczone na uchwytach, podczas gdy małe logo ROG pozostaje z przodu. Jednocześnie system oświetlenia został rozszerzony do konfiguracji trójstrefowej. Dzięki temu każda strefa może być konfigurowana niezależnie, a nie jako jeden zunifikowany efekt. Kontroler obsługuje również synchronizację z innymi urządzeniami ASUS za pośrednictwem Aura Sync, co zostanie omówione bardziej szczegółowo w sekcji oprogramowania.
Jakość wykonania kontrolera jest doskonała. Ma solidną, monolityczną konstrukcję bez skrzypienia, zginania lub zauważalnych luzów, nawet przy silnym nacisku lub skręcaniu. Wszystkie корпусні елементи i szwy są precyzyjnie wyrównane i dobrze dopasowane. Ogólnie rzecz biorąc, nie ma znaczących skarg dotyczących jakości wykonania.
Pod względem ergonomii, kontroler jest ogólnie dobrze zaprojektowany. Już poprzednie modele oferowały dobrą ergonomię, a nowy ROG Raikiri II skutecznie kontynuuje to podejście. Istnieje jednak kilka aspektów, które w dużej mierze zależą od indywidualnych preferencji chwytu i tego, czy użytkownik aktywnie korzysta z dodatkowych przycisków. Kwestie te zostaną omówione bardziej szczegółowo w kolejnych sekcjach. Na razie pokrótce przejdę do obsługiwanych urządzeń i oprogramowania używanego do konfiguracji.
Przeczytaj również: Recenzja akcesoriów ASUS ROG KJP: Oryginalna współpraca z Kojima Productions
Obsługiwane urządzenia, metody połączeń i częstotliwość odpytywania
Według oficjalnej dokumentacji ASUS, kontroler jest kompatybilny z Windows 11, Xbox Series X|S i Xbox One. Należy zauważyć, że Windows 11 jest wymieniony głównie jako wymóg formalny, ponieważ kontroler działał również bez problemów na Windows 10 w praktyce. Innymi słowy, kontroler obsługuje pełną gamę platform opartych na systemie Windows, w tym przenośne urządzenia z systemem Windows, a także konsole Xbox obecnej generacji.
Kontroler obsługuje trzy tryby połączenia: przewodowy (za pomocą kabla USB), bezprzewodowy 2,4 GHz (RF) i Bluetooth. W przypadku konsol Xbox urządzenie można podłączyć za pomocą kabla USB lub dołączonego bezprzewodowego klucza sprzętowego 2,4 GHz RF. Jak wspomniano wcześniej, pomimo oficjalnej certyfikacji, łączność bezprzewodowa na konsoli opiera się na kluczu USB, a nie na natywnym protokole bezprzewodowym konsoli.
W systemach Windows dostępne są wszystkie trzy tryby połączenia. Jednak pełna funkcjonalność przez Bluetooth wymaga zainstalowania dedykowanego sterownika, co ASUS wyraźnie zaznaczył w oficjalnej dokumentacji.
Prawidłowe działanie z konsolą przenośną ROG Ally wymaga również zainstalowania pakietu rozszerzeń Companion. Całe wymagane oprogramowanie jest dostępne na oficjalnej stronie ASUS na stronie produktu ROG Raikiri II.
Częstotliwość odpytywania kontrolera zależy od metody połączenia i platformy:
- 1000 Hz – przewodowe i bezprzewodowe 2,4 GHz RF na platformach Windows (PC, ROG Ally)
- 250 Hz – przewodowo i bezprzewodowo 2,4 GHz RF na konsolach Xbox
Czytaj także: Recenzja ASUS ROG Herculx: Wspornik GPU ARGB
Oprogramowanie
Poprzednie modele Raikiri były konfigurowane za pośrednictwem Armoury Crate. W nowym modelu ASUS – zgodnie ze swoimi nowszymi urządzeniami – oddzielił konfigurację od tej aplikacji i wprowadził pełne wsparcie dla Gear Link. Pozwala to na konfigurację kontrolera bezpośrednio w przeglądarce internetowej, unikając konieczności lokalnej instalacji oprogramowania wymagającego dużej ilości zasobów.
Jeśli jednak chcesz zsynchronizować oświetlenie kontrolera z innymi urządzeniami ASUS w ramach ekosystemu, Armoury Crate jest nadal wymagane.
Aby uzyskać dostęp do ustawień Gear Link, wystarczy odwiedzić stronę gearlink.asus.com i udzielić pozwolenia na połączenie z urządzeniem. Kontroler można skonfigurować zarówno w trybie przewodowym, jak i bezprzewodowym 2,4 GHz RF.
Po udanym połączeniu aplikacja prosi użytkownika o naciśnięcie dowolnego przycisku na kontrolerze, aby go aktywować. Następnie użytkownik jest przenoszony bezpośrednio do głównego menu „Informacje o urządzeniu”, które zapewnia krótki przegląd bieżących ustawień kontrolera.
Następnie znajduje się menu „Ustawienia”, w którym użytkownicy mogą skonfigurować spusty, drążki, dodatkowe przyciski i wibracje. W przypadku spustów możliwe jest dostosowanie skoku aktywacji. W przypadku drążków analogowych użytkownicy mogą ustawić martwe strefy i dostosować krzywą reakcji do swoich preferencji. Dodatkowe przyciski można zmapować do standardowych wejść (takich jak A, B, X, Y) lub przypisać do funkcji, takich jak przełączanie czułości drążka w locie.
Ustawienia wibracji umożliwiają dostosowanie intensywności dla każdego silnika. Warto również zauważyć, że kontroler wykorzystuje dwa silniki wibracyjne, w porównaniu do czterech w poprzednim modelu Pro. Oznacza to zmniejszenie złożoności sprzętu, choć niekoniecznie jest to krytyczna wada. W niektórych przypadkach może to być nawet korzystne, jak omówiono w następnej sekcji.
Następnie znajduje się menu oświetlenia, w którym użytkownicy mogą wybrać jeden z gotowych efektów lub zdefiniować niestandardowy kolor. Można również dostosować jasność lub całkowicie wyłączyć oświetlenie. Jak wspomniano wcześniej, system jest podzielony na trzy strefy, umożliwiając przypisanie oddzielnych efektów lub kolorów do logo i każdego uchwytu niezależnie.
Menu zasilania zapewnia dostęp do dokładnego procentu baterii, umożliwia konfigurację czasu przed przejściem kontrolera w tryb uśpienia i pozwala użytkownikom ustawić próg ostrzeżenia o niskim poziomie naładowania baterii.
Ostatnia sekcja to Kalibracja. Tutaj użytkownicy mogą ponownie skalibrować spusty i drążki analogowe, jeśli wystąpią jakiekolwiek odchylenia w wydajności. Dla wygody proces jest prowadzony przez instrukcje krok po kroku, które wyjaśniają, jakie czynności należy wykonać.
Główne menu zostało już omówione, więc teraz przejdziemy do dodatkowych. Pierwszym i najbardziej godnym uwagi jest menu makr. Aplikacja wskazuje, że jej funkcjonalność wymaga zainstalowania pakietu rozszerzeń Companion z sąsiedniego menu. Ta konfiguracja działa zgodnie z przeznaczeniem dla niektórych najnowszych myszy i klawiatur ASUS. Jednak w przypadku ROG Raikiri II sytuacja wygląda inaczej. Nawet po zainstalowaniu rozszerzenia, menu Companion nadal pokazuje je jako nieaktywne, a funkcja makr pozostaje niedostępna. Pomimo wielu prób ponownej instalacji, ostatecznie nie udało mi się uruchomić menu makr w Gear Link z tym kontrolerem.
Niestety, oczekiwania te nie spełniły się. Po zauważeniu dodatkowych przycisków już w poprzednim Raikiri Pro, naturalnym było założenie, że makra ze złożonymi sekwencjami wejściowymi i precyzyjnym czasem mogą być nagrywane i przypisywane do nich – na przykład w celu wykonywania kombinacji w grach walki w tytułach takich jak Tekken lub Mortal Kombat za pomocą jednego naciśnięcia.
W praktyce jednak Raikiri Pro nie pozwalał na przypisywanie niestandardowych makr do tych dodatkowych przycisków; można je było zmapować tylko do istniejących wejść kontrolera. Rozsądnie było oczekiwać, że nowy model zajmie się tym ograniczeniem, ale w oparciu o obecny stan oprogramowania nie wydaje się, aby tak było. Przynajmniej na razie nie można tego poprawnie zweryfikować, ponieważ samo menu makr jest niefunkcjonalne. Następna sekcja to Aktualizacja oprogramowania układowego, gdzie użytkownicy mogą pobrać pakiet oprogramowania układowego i narzędzie do aktualizacji kontrolera. Proces jest prosty: zainstaluj oprogramowanie, uruchom plik wykonywalny i poczekaj na zakończenie aktualizacji. Cała procedura jest prowadzona za pomocą instrukcji wyświetlanych na ekranie, dzięki czemu trudno się zgubić.
Ostatnią kwestią wartą odnotowania jest to, że wszystkie zmiany wprowadzone w aplikacji są stosowane w locie. Ponadto urządzenie zawiera wbudowaną pamięć z pięcioma niezależnymi profilami, między którymi można przełączać się bezpośrednio na kontrolerze. W praktyce pozwala to użytkownikom skonfigurować kontroler raz w Gear Link, a następnie zachować te ustawienia na różnych komputerach i obsługiwanych platformach bez konieczności ponownej konfiguracji za każdym razem.
Wrażenia użytkownika i porównanie kontrolerów
W tej sekcji przedstawię szczegółowy przegląd moich wrażeń i doświadczeń z korzystania z nowego ROG Raikiri II. Odpowiem również na kluczowe pytanie: jak nowy kontroler wypada w porównaniu z poprzednim modelem i czy warto wymienić mój obecny Raikiri Pro na nowszą wersję.
Zacznijmy od drążków analogowych. Już w poprzednim modelu Pro drążki były dobrze zaimplementowane: precyzyjne, płynne, umiarkowanie miękkie i z możliwością dostosowania krzywej reakcji do osobistych preferencji. W nowym Raikiri II zastosowanie czujników TMR jeszcze bardziej poprawia ich zachowanie. Drążki są bardziej responsywne, a akcje naciśnięcia (L3, R3) są zauważalnie bardziej wyrafinowane. Ponadto, możliwość wymiany nakładek na drążki w locie poprawia użyteczność w strzelankach, szczególnie podczas celowania.
Wniosek: drążki analogowe są lepsze w ROG Raikiri II.
D-pad w poprzednim modelu Pro był stosunkowo sztywny. Do nawigacji po menu i szybkiego dostępu do umiejętności w grach nadal był użyteczny. Jednak w bardziej wymagających tytułach, takich jak Hollow Knight lub Blasphemous, a także w grach walki, takich jak Mortal Kombat 1, sterowanie postacią wyłącznie za pomocą D-pada było niewygodne. Przypadkowe wejścia, niezamierzone wyzwalacze kierunkowe i ogólnie niespójne sterowanie utrudniały precyzyjne wprowadzanie danych. W rezultacie polegałem na lewym drążku analogowym do poruszania się w platformówkach i przełączałem się na kontrolery DualShock 4 lub DualSense do gier walki.
W nowym modelu D-pad został przeprojektowany z bardziej tradycyjnym kształtem i wykorzystuje teraz mikroprzełączniki, co poprawia jego responsywność. Jednak w przypadku wspomnianych wyżej gatunków nadal nie zapewnia on w pełni poziomu precyzji i kontroli, jakiego bym oczekiwał.
Podsumowanie: D-pad został ulepszony w nowym modelu, ale w przypadku konkretnych gatunków nadal preferuję standardowy układ D-pada spotykany w kontrolerach Sony.
Przyciski A, B, X i Y w poprzednim modelu były stosunkowo twarde, z tradycyjnym działaniem podobnym do standardowych kontrolerów Xbox.
W nowej wersji przyciski te zostały zastąpione mikroprzełącznikami. Skutkuje to bardziej miękkim, precyzyjnym i cichszym wejściem z bardzo krótkim skokiem, przypominającym kliknięcia myszą.
Ogólnie rzecz biorąc, nowe przyciski są dobrze zaimplementowane, ale wymagają okresu dostosowawczego. Na początku mogą wydawać się nietypowe w porównaniu do sztywniejszego dotykowego sprzężenia zwrotnego standardowych kontrolerów Xbox lub poprzedniego modelu Pro. W rzeczywistości są one nawet bardziej miękkie niż te w DualSense. Dla niektórych użytkowników może to początkowo zmniejszyć postrzeganą przejrzystość danych wejściowych. Jednak po pewnym czasie użytkowania intencje projektowe stają się bardziej widoczne.
Wniosek: pod względem szybkości wprowadzania i aktywacji, nowa Raikiri II działa lepiej. Jednak jeśli chodzi o dotykowe sprzężenie zwrotne, preferencje są w dużej mierze subiektywne i nie ma wyraźnej ogólnej przewagi.
Dodatkowe przyciski funkcyjne na przednim panelu były dość standardowe w poprzednim modelu Pro – umiarkowanie sztywne, bez nietypowych cech. W nowej wersji zostały one wyraźnie usztywnione. Wyróżnia się to w przeciwieństwie do innych wejść, które wykorzystują bardziej miękkie mechanizmy oparte na mikroprzełącznikach. Na szczęście przyciski te nie są często używane w typowej rozgrywce.
Wniosek: implementacja była lepsza w poprzednim modelu Pro.
Spusty w poprzednim modelu były już bardzo dobrze zaimplementowane. Pod względem skoku i wyczucia były prawdopodobnie nawet lepsze niż te w kontrolerach DualSense, choć bez funkcji adaptacyjnych. W ROG Raikiri II spusty zostały wzbogacone o czujniki TMR i nieco powiększone. W rezultacie oferują one bardzo solidne ogólne odczucia: umiarkowanie miękką reakcję dotykową, płynny skok i spójne uruchamianie. Gdy blokady spustów są włączone, wejście staje się niemal podobne do kliknięcia myszą, co jest szczególnie przydatne w strzelankach.
Wniosek: nowy model jest lepszy ze względu na bardziej zaawansowaną implementację czujnika TMR, choć oba kontrolery mają ogólnie dobrą wydajność spustów.
Zderzaki w poprzednim modelu Pro były klikalne, ze stosunkowo krótkim skokiem aktywacji.
W nowej wersji zostały one również przeniesione do mikroprzełączników, co sprawia, że są bardziej miękkie i wydają się zmniejszać postrzeganą odległość podróży. Zderzaki wymagają teraz bardzo niewielkiej siły i czasami można je uruchomić nawet przy lekkim przypadkowym kontakcie z palcem. Niekoniecznie zmniejsza to precyzję sterowania, ale wymaga krótkiego okresu regulacji, podobnie jak w przypadku przycisków A, B, X, Y. Dla użytkowników, którzy priorytetowo traktują szybsze uruchamianie, może to być nawet zaletą.
Wniosek: pod względem implementacji sprzętowej, nowe bumpery są lepsze, ale pod względem wrażeń dotykowych, poprzednia wersja jest osobiście bardziej preferowana.
W poprzednim modelu dodatkowe przyciski M1-M4 były umieszczone bliżej środka tylnego panelu. W nowym Raikiri II zostały one przeniesione bezpośrednio na uchwyty, dzięki czemu są znacznie łatwiej dostępne – nie ma już potrzeby rozciągania się lub szukania ich pod kontrolerem.
Dla użytkowników, którzy aktywnie korzystają z tych przycisków, jest to wyraźna zaleta. Można je zmapować do wejść takich jak A, B, X i Y, pomagając odciążyć kciuk i poprawić szybkość wprowadzania danych. Fakt, że przyciski te wykorzystują również mikroprzełączniki o krótkim, miękkim i precyzyjnym działaniu, dodatkowo wzmacnia tę zaletę.
Jednak dla użytkowników, którzy ich nie używają, przeprojektowanie może negatywnie wpłynąć na komfort chwytu. W moim przypadku nie korzystam z dodatkowych przycisków, ale preferuję pewny chwyt kontrolera, a umieszczenie tych przycisków na uchwytach prowadzi do przypadkowych naciśnięć. Chociaż są one domyślnie wyłączone, wolałbym mieć możliwość ich fizycznego usunięcia i zastąpienia pustymi wkładkami. Byłoby to stosunkowo proste dostosowanie z perspektywy sprzętu, ale nie jest jasne, czy istnieje wystarczające zapotrzebowanie na takie rozwiązanie.
Wniosek: dla użytkowników, którzy aktywnie korzystają z dodatkowych przycisków, nowy układ jest idealny. Dla tych, którzy tego nie robią, może wprowadzić pewne wady ergonomiczne.
Teraz kilka słów o wibracjach. Jak wspomniano wcześniej, nowy model wykorzystuje dwa silniki wibracyjne, podczas gdy poprzedni Raikiri Pro miał cztery. Innymi słowy, górne silniki pod spustami zostały usunięte. Moim zdaniem jest to rozsądna i uzasadniona decyzja.
W poprzednim modelu wibracje spustów nie były odczuwalne jako znaczące haptyczne sprzężenie zwrotne, ale raczej jako nieprzyjemne brzęczenie pod palcami. Co więcej, nie była konsekwentnie obsługiwana we wszystkich grach. Wygląda na to, że ASUS wziął to pod uwagę i zachował tylko podstawowy system wibracji.
Ogólnie rzecz biorąc, główne silniki wibracyjne w obu kontrolerach działają odpowiednio. Jednak w niektórych grach intensywność jest nieco niższa niż jest w stanie zapewnić sprzęt. To powiedziawszy, ani nowy, ani poprzedni model nie osiąga poziomu haptycznego sprzężenia zwrotnego zapewnianego przez kontrolery DualSense.
Wniosek: wibracyjne sprzężenie zwrotne jest akceptowalne w obu kontrolerach, ale implementacja DualSense firmy Sony jest znacznie bardziej zaawansowana.
Teraz kilka słów o ogólnym komforcie użytkowania. Krótko mówiąc, jest doskonały. Zarówno poprzedni, jak i nowy model zasadniczo podążają za klasycznym kształtem i wymiarami kontrolera Xbox, więc oba naturalnie pasują do dłoni. Dla użytkowników, którzy grali głównie na kontrolerach Microsoftu, oba urządzenia będą znajome.
Jednak, jak wspomniano wcześniej, ze względu na przeprojektowane dodatkowe przyciski uchwytu, nowa wersja jest dla mnie osobiście nieco mniej wygodna w porównaniu do Raikiri Pro. To powiedziawszy, jest to w dużej mierze zależne od nawyków użytkowania. Dla użytkowników, którzy aktywnie polegają na tych przyciskach, lepsza dostępność w nowym modelu jest prawdopodobnie wyraźną zaletą.
Pod względem częstotliwości odpytywania i szybkości reakcji w grze, nowy Raikiri z trybem 1000 Hz jest wyraźnie lepszy. Podczas rozgrywki kontroler jest nieco bardziej responsywny i płynniejszy. Jest to szczególnie zauważalne w szybkich platformówkach, grach walki i konkurencyjnych strzelankach, zwłaszcza na monitorach o wysokiej częstotliwości odświeżania z liczbą klatek na sekundę powyżej 100 FPS. To powiedziawszy, nie opisałbym powrotu do poprzedniego kontrolera ze standardową częstotliwością odświeżania 250 Hz jako niewygodnego. Różnica jest zauważalna, ale nie w takim stopniu, by uczynić starszy model bezużytecznym lub przestarzałym.
Wniosek: nowa wersja jest obiektywnie lepsza pod tym względem i widać wyraźną poprawę w responsywności. Różnica nie jest jednak na tyle duża, by całkowicie odrzucić poprzedni kontroler. Jak zawsze, wpływ zależy w dużej mierze od rodzaju gier i specyficznych wymagań użytkownika.
Ostatnim punktem, o którym warto wspomnieć, jest stabilność połączenia i wydajność audio za pośrednictwem podłączonego zestawu słuchawkowego.
Sygnał radiowy 2,4 GHz jest stabilny i spójny nawet w znacznej odległości od klucza sprzętowego. W moim przypadku grałem z kanapy, przesyłając obraz z komputera do telewizora, przy czym komputer i klucz sprzętowy znajdowały się w odległości około 6-7 metrów. Przez całą sesję nie było żadnych problemów z połączeniem – żadnych zauważalnych opóźnień, zacięć lub rozłączeń.
Jakość dźwięku przez podłączony zestaw słuchawkowy jest również solidna. Maksymalna głośność wyjściowa jest szczególnie wysoka. Na przykład, moje słuchawki EarFun Tune Pro ustawione na 20% głośności za pośrednictwem kontrolera wydawały się w przybliżeniu odpowiednikiem około 60% przy bezpośrednim bezprzewodowym połączeniu z komputerem.
Co ważne, w nowym modelu dźwięk z zestawu słuchawkowego jest obsługiwany nie tylko przez połączenie przewodowe, ale także w trybie RF 2,4 GHz, co stanowi znaczną poprawę w stosunku do poprzedniej wersji.
Na koniec chciałbym odnieść się do głównego pytania: który kontroler jest faktycznie lepszy, w jakich aspektach i czy ma sens aktualizacja z Raikiri Pro do nowej wersji. Odpowiedź jest stosunkowo prosta.
Pod względem sprzętu i specyfikacji nowy model jest wyraźnie lepszy. Posiada czujniki TMR, częstotliwość odpytywania 1000 Hz, bezprzewodową łączność z konsolą Xbox za pośrednictwem częstotliwości radiowej 2,4 GHz i przyciski oparte na mikroprzełącznikach. Jest nie tylko szybszy w reakcji na wejście, ale także bardziej niezawodny w dłuższej perspektywie, ponieważ jeden z najczęstszych punktów awarii w kontrolerach – drążki analogowe – został zaprojektowany w celu wyeliminowania problemów z dryftem. Ponadto oczekuje się, że mikroprzełączniki będą oferować większą trwałość w porównaniu z tradycyjnymi rozwiązaniami opartymi na membranach.
Ergonomia wprowadza jednak pewne niuanse, które w dużej mierze zależą od sposobu trzymania kontrolera, rodzaju gier i osobistych preferencji dotyczących dotykowego sprzężenia zwrotnego.
W moim przypadku, z ergonomicznego punktu widzenia, nadal nieco wolę Raikiri Pro. Czyste uchwyty, pewny chwyt bez dodatkowych elementów pod palcami i mocniejsze, bardziej informacyjne naciśnięcia przycisków to czynniki, które ostatecznie wpłynęły na tę preferencję. To powiedziawszy, warto zauważyć, że przy dłuższym użytkowaniu nowej Raikiri II – na przykład przez kilka miesięcy – wrażenie to może ulec zmianie w miarę adaptacji.
Nawiasem mówiąc, opisując bardziej miękkie wejścia, krótszą podróż i kliknięcia podobne do myszy, trudno jest w pełni przekazać wrażenia za pomocą samego tekstu. Z tego powodu dołączyłem krótki film demonstrujący te cechy w praktyce, wraz z odpowiednim dźwiękiem. Zaleca się nieznaczne zwiększenie głośności, ponieważ kliknięcia przycisków są stosunkowo ciche same w sobie.
Przeczytaj również: Recenzja myszy ASUS ROG Gladius III Core: Asymetryczna konstrukcja, przełączniki Hot-Swap, nowa technologia przełączników i Gear Link
Żywotność baterii
Według ASUS, poprzedni model Raikiri Pro mógł działać do 48 godzin w trybie bezprzewodowym 2,4 GHz RF z wyłączonym oświetleniem, wibracjami i dźwiękiem. Nowy model nieznacznie poprawia ten wynik, oferując do 50 godzin w tych samych warunkach. Opierając się na moim własnym użytkowaniu, wartości te wydają się dokładne. Oba kontrolery mogą wygodnie osiągnąć około 50 godzin pracy na jednym ładowaniu, a w niektórych przypadkach nawet nieznacznie przekroczyć tę wartość w zależności od wzorców użytkowania.
W celu oszczędzania energii w trybie bezprzewodowym, nowy Raikiri – podobnie jak poprzedni model – automatycznie przechodzi w tryb uśpienia, gdy jest nieaktywny. Istnieje jednak różnica w sposobie wybudzania. W poprzednim modelu kontroler musiał zostać ponownie aktywowany poprzez przytrzymanie przycisku Xbox. W nowej wersji wybudzenie jest natychmiastowe: naciśnięcie dowolnego przycisku lub poruszenie drążkiem wystarczy, aby wznowić działanie. To niewielka zmiana, ale poprawia wygodę w codziennym użytkowaniu.
Podsumowanie
Ogólnie rzecz biorąc, moim zdaniem nowy ROG Raikiri II Xbox Wireless jest mocną aktualizacją linii. Można go zasadnie uznać za okręt flagowy serii i prawdopodobnie jeden z bardziej zaawansowanych technologicznie kontrolerów dostępnych obecnie na rynku. Precyzyjne czujniki TMR zarówno w drążkach, jak i spustach, przyciski oparte na mikroprzełącznikach i częstotliwość odpytywania 1000 Hz przyczyniają się nie tylko do lepszej reakcji i kontroli w grach, ale także do lepszej długoterminowej trwałości.
Inne zalety to długi czas pracy na baterii, konfiguracja oparta na przeglądarce, dobrze wyposażony zestaw i znajoma obudowa w stylu Xbox, która prawdopodobnie przypadnie do gustu wielu użytkownikom. Przeprojektowane rozmieszczenie dodatkowych przycisków jest również znaczącym ulepszeniem dla tych, którzy aktywnie z nich korzystają. Wreszcie, bezprzewodowa łączność z konsolami Xbox stanowi znaczący krok naprzód dla linii Raikiri.
Nie zidentyfikowałem żadnych obiektywnych wad. Jedynymi wątpliwymi punktami, moim zdaniem, są niefunkcjonalne makra z rozszerzeniami Companion w Gear Link i dodatkowe przyciski uchwytu, których nie można usunąć. Pierwsza kwestia najprawdopodobniej zostanie rozwiązana poprzez przyszłe aktualizacje oprogramowania, podczas gdy druga jest przede wszystkim kwestią osobistych preferencji.
Za potencjalną wadę można również uznać cenę, która może wydawać się wysoka dla przeciętnego użytkownika. Jednak w porównaniu z kontrolerami takimi jak Xbox Elite Series 2 lub DualSense Edge, a także biorąc pod uwagę specyfikacje i zawartość opakowania, cena ta wydaje się ogólnie rozsądna. Ogólnie rzecz biorąc, jest to dobrze wykonany kontroler. Niemniej jednak, na razie pozostanę przy moim obecnym Raikiri Pro.
Przeczytaj również:
- Recenzja i porównanie smartfonów Samsung Galaxy A57 i Galaxy A37: Zaktualizowane bestsellery
- Recenzja Xiaomi Watch 5: Wear OS i 6 dni pracy na baterii
- Koniec ery „ciała i kości”: 9 obszarów, w których roboty przewyższą ludzi już jutro
Gdzie kupić mysz bezprzewodową ASUS ROG Raikiri II Xbox Wireless?