Mniej więcej raz w roku dostaję propozycję wzięcia samochodu do testu, a tym razem jest to znowu pociąg elektryczny i znowu Volvo. Więc usiądź wygodnie, przedstawię Ci moje osobiste wrażenia z najmniejszego i najtańszego samochodu elektrycznego marki, Volvo EX30. Powinienem od razu zauważyć, że nie jestem już dziennikarzem ani ekspertem i nie będzie pełnoprawnej recenzji ze wszystkimi zaletami i wadami, to tylko moje osobiste wrażenia jako doświadczonego entuzjasty samochodów, który wie trochę na ten temat.
Przeczytaj również: Wszystkie recenzje samochodów
Ogólnie rzecz biorąc, było to bardzo interesujące doświadczenie, a zwłaszcza teraz, gdy po raz pierwszy przesiadam się na trzylitrowy turbodiesel, którym cieszyłem się przez ostatnie dziewięć miesięcy. Bardzo poważny kontrast między „przeszłością” a „przyszłością”, a może to teraźniejszość? Po bardzo analogowym BMW F31 miałem do czynienia z „tabletem na kółkach”. A to zdecydowanie wpływa na wrażenie. Ale przejdźmy do rzeczy.
TREŚĆ ARTYKUŁU:
Design i przestrzeń wewnętrzna
Prawdopodobnie widziałeś już te samochody na ukraińskich drogach. Volvo EX30 to ładny i wizualnie bardzo mały miejski samochód elektryczny.
Projektanci i inżynierowie dołożyli jednak wszelkich starań, aby przy takich gabarytach wnętrze było jak najbardziej przestronne. Wpłynęło to znacząco na ergonomię, ale wysiłek się opłacił. Samochód w ogóle nie sprawia wrażenia ciasnego. Chociaż wygląda na znacznie mniejszy niż C40, którym jeździłem w zeszłym roku, w środku wydaje się taki sam lub nawet bardziej przestronny. Oczywiście nie z tyłu.
Słyszałem wiele opinii, że to auto jest dla osób do 170 cm wzrostu i absolutnie się z tym nie zgadzam, ja z moim 187 cm od razu siedziałem wygodnie i nie miałem żadnych problemów. Nawiasem mówiąc, bardzo podobał mi się joystick do sterowania elektrycznym napędem fotela.
Owszem, można się spierać o design i rozwiązanie z kartami drzwi, ale to działa – auto nie sprawia wrażenia ciasnego. Również panoramiczny dach, który zalewa samochód światłem, oświetlenie i ogólna architektura kabiny rozwiązują wiele problemów wizualnych.
Nie jest to klasyczne Volvo, do jakiego przywykłem, ale świat nie jest już taki sam. Ogólnie rzecz biorąc, wnętrze podobało mi się bardziej niż nie, jest fajne. Jedynym dużym minusem jest dla mnie bardzo dziwna kierownica. Nie mogłem się do niej przyzwyczaić, bez względu na to, jak ją potraktujesz. Zwłaszcza po tym, jak jest konserwatywnie okrągła i około dwa razy dłuższa. Ale to oczywiście kwestia gustu.
Bardzo podobają mi się materiały, tkanina krzeseł, markowa etykieta z flagą. Chowany podłokietnik jest bardzo fajny i ogólnie jest dużo miejsca, choć może się to wydawać dziwne jak na samochód kompaktowy.
Chociaż zastosowano w tym celu wiele sztuczek, takich jak usunięcie okien z kart drzwi i ich maksymalna „przewiewność”, brak zwykłych elementów sterujących w środku i tak dalej. Niezwykłe, ale fajne. Chociaż oczywiście na początku testu długo łapałem powietrze, a tydzień później próbowałem zmieniać biegi dźwignią pod kierownicą we własnym samochodzie.
Filozofia automatyzacji
Należy pamiętać, że ten samochód ma zupełnie inną filozofię. Wszystko, co można zautomatyzować, jest tutaj zautomatyzowane, a od kierowcy wymaga się jedynie trzymania kierownicy i jak najmniejszego myślenia o elementach sterujących. Szczerze mówiąc, przycisk wymuszający włączenie wycieraczek znalazłem dopiero trzeciego dnia, mimo że jeździłem samochodem w deszczu. Ponieważ przycisk znajduje się w nietypowym miejscu iw zasadzie można bez niego żyć. W przeciwnym razie wszystko jest sterowane przez wyświetlacz, samochód działa na Android Auto, według właścicieli aktualizacje są wydawane bardzo często, a samochód cały czas się poprawia.
Moje główne pytanie dotyczy tego, czy szacowany czas przybycia do Greenwich jest ustalony w nawigacji – tak, jest, dziękuję.
Bezpieczeństwo
Powinienem również zauważyć, że samochód jest bardzo skoncentrowany na bezpieczeństwie, czego oczekuje się od Volvo. Ale w naszych realiach jest to trochę irytujące. Zwłaszcza konieczność każdorazowego (każdorazowego!) wyłączania alarmu przekroczenia prędkości. Przykro mi, ale jazda 50 km/h w Kijowie jest nierealna, a przekroczenie 20 km/h nie jest karalne, więc to bardzo irytujące, gdy samochód ciągle informuje Cię, że przekraczasz prędkość. To nic takiego, ale jest irytujące. Niemożliwe jest całkowite wyłączenie tego powiadomienia, ale dobrze, że ustawienia znajdują się na ekranie głównym.
Ogólnie rzecz biorąc, samochód bardzo uważnie śledzi kierowcę: jeśli odwrócisz wzrok od wyświetlacza lub w inne miejsce, poprosi Cię o spojrzenie na drogę, a jeśli ziewniesz, zaproponuje odpoczynek.
Kolejną ciekawostką jest system monitorowania przejeżdżającego ruchu podczas otwierania drzwi, który udało mi się nawet sfilmować, gdy zatrzymałem się, aby zainstalować kamerę, a wychodząc z tylnego rzędu wyprzedzał mnie rowerzysta. Przydatna rzecz.
Cechy i jak jeździ Volvo EX30
Porozmawiajmy trochę o charakterystyce technicznej. Testowaliśmy topową wersję samochodu z dwoma silnikami i maksymalną pojemnością akumulatora. Całkowita moc wynosi 428 KM (315 kW), moment obrotowy 543 Nm, a pojemność akumulatora 69 kWh. Przyspieszenie od 0-100 w 3,6 sekundy. Imponujące jest to, że samochód jest bardzo dynamiczny, a ten moment obrotowy pcha tak, że aż uszy się kręcą. Chociaż moja rodzina jest przyzwyczajona do dynamicznych samochodów, byli pod wrażeniem, podobnie jak ja. To było trochę zaskakujące.
Zasięg deklarowany jest do 590 km w cyklu miejskim i do 450 km w cyklu mieszanym, w rzeczywistości w moim trybie i dynamice jazdy byłoby to raczej 350-400, ale na tydzień testowy mi to wystarczyło, oddałem go z jedną trzecią baterii. Jak dla mnie to w zupełności wystarczy jak na samochód miejski.
Nie ma też pytań o prowadzenie – kierownica moim zdaniem jest trochę lekka, ale to kwestia gustu. Prawie prostokątna kierownica tak naprawdę mi nie pasowała, jest zbyt nietypowa.
Nie przyzwyczaiłem się też do braku ekranu przed oczami, nie lubię patrzeć na wskaźniki po prawej stronie. Rozumiem, że to kwestia przyzwyczajenia, ale tak po prostu jest.
Generalnie nie mam żadnych pytań dotyczących systemu operacyjnego i sterowania, wszystko jest wygodne i intuicyjne, a tak naprawdę niewiele jest do kontrolowania. W tym w podróży, ponieważ system asystenta i automatyczne sterowanie są bardzo, bardzo dobrze zaimplementowane, o czym więcej później.
Samochód jest całkiem zdolny do całkowicie autonomicznej jazdy: podąża za ruchem ulicznym, utrzymuje odległość i pas ruchu, zatrzymuje się i rusza samodzielnie, super. Szkoda oczywiście, że nadal nie pozwala oderwać wzroku od drogi, ale jeśli masz zamiar prowadzić, to prowadź. Ale oczywiście jasne jest, że jest to kwestia bezpieczeństwa.
Na filmie pokazuję, jak to działa: na początku prosi cię o powrót rąk do kierownicy coraz bardziej natarczywie, a jeśli nie słuchasz, zaczyna się zatrzymywać.
To naprawdę fajne, ponieważ pomaga mi myśleć o jeździe jak najmniej podczas codziennych dojazdów do pracy i zrelaksować się w korkach, zamiast się nimi denerwować.
Wnioski
Nie mogę powiedzieć, że mam duże doświadczenie z pociągami, ale ten mi odpowiada i nie miałbym nic przeciwko posiadaniu go jako drugiego samochodu w rodzinie.
Jasne, kompaktowe, ale jednocześnie przestronne w kabinie, ciche, wygodne, z oryginalnym designem i wnętrzem.
Tak, nadal jestem „petrolheadem” i chcę robić vroom-vroom, ale ta przyszłość podoba mi się bardziej niż nie. I możesz mieć vroom vroom dla swojej duszy.
Jeśli zdecydujesz się na elektryczny pociąg, koniecznie przyjrzyj się bliżej Volvo EX30, ponieważ uważam, że jest to bardzo odpowiednia i przyjemna oferta oficjalnego samochodu z gwarancją i wsparciem producenta za całkiem rozsądne pieniądze.
Przeczytaj również:
- Test Škodą Karoq Sportline: Czysto wizualne ulepszenie?
- Recenzja Mazdy CX-30 SPORT BLACK: Co potrafi kompaktowy SUV?
- Recenzja Mitsubishi Eclipse Cross: prawdziwy Japończyk – nowoczesny na zewnątrz, konserwatywny w środku