Škoda Kodiaq Sportline (2025) kończy tę serię recenzji obejmujących linię crossoverów marki na lata 2024-2025. Obecnie jest to największy i najdroższy SUV z silnikiem spalinowym w portfolio Škody. Dla kontekstu, wcześniejsze recenzje dotyczyły mniejszego Kamiqa, a następnie kompaktowego Karoqa i jego zaktualizowanej wersji Karoq Sportline 2025. Czytelnicy zainteresowani uporządkowanym przeglądem pełnej oferty mogą najpierw zapoznać się z tymi modelami. Do niniejszej recenzji można jednak podejść niezależnie, koncentrując się wyłącznie na modelu Kodiaq Sportline.
TREŚĆ ARTYKUŁU:
Pozycjonowanie
Zasadniczo kluczowe punkty zostały już nakreślone we wstępie: największy i najdroższy crossover Škody z silnikiem spalinowym, z wyłączeniem elektrycznego Enyaqa. Jest to również jeden z najpopularniejszych pojazdów w tej klasie na rynku ukraińskim. Jako część Grupy Volkswagen, model jest zbudowany na platformie MQB (MQB Evo), która jest wspólna dla wielu pojazdów. Jednym z najbliższych krewnych jest Volkswagen Tiguan, choć modele o podobnych rozmiarach można również znaleźć w ofercie Audi, SEAT-a i Cupry. W tym kontekście Škoda jest często pozycjonowana jako oferująca konkurencyjną równowagę specyfikacji, wyposażenia i cen w segmencie.
Ogólnie rzecz biorąc, Škoda Kodiaq to średniej wielkości crossover o długości nadwozia zbliżającej się do 5 metrów. Testowany pojazd to jedna z wyższych wersji, Sportline. Ta konfiguracja obejmuje napęd na wszystkie koła i jeden z mocniejszych silników benzynowych dostępnych w ofercie.
Szacunkowa cena tej wersji wynosi około 47 000 USD, podczas gdy bardziej podstawowe wersje Kodiaq zaczynają się od około 40 000 USD. Biorąc pod uwagę ceny konkurentów w tym samym segmencie i poziom oferowanego wyposażenia, model ten jest stosunkowo konkurencyjny. W kolejnych sekcjach przyjrzymy się bliżej temu, co oferuje najnowszy Kodiaq.
Na zewnątrz
Konstrukcja Škody Kodiaq Sportline 2025
Powściągliwy i klasyczny wygląd poprzednich generacji Škody Kodiaq został ogólnie dobrze przyjęty. W najnowszej wersji model przeszedł jednak jedną z najbardziej znaczących aktualizacji designu. Podobnie jak w przypadku większości zmian stylistycznych, postrzeganie jest w dużej mierze subiektywne. Na pierwszy rzut oka nowy design może wydawać się nieznany, zwłaszcza dla osób przyzwyczajonych do poprzedniego wyglądu. Ogólnie rzecz biorąc, przeprojektowanie może pozostawić mieszane wrażenia w zależności od osobistych preferencji.
Ale stopniowo przyzwyczaiłem się do nowego nadwozia i zacząłem je lubić. Teraz patrzę na te jasne letnie zdjęcia i muszę przyznać, że samochód wygląda oszałamiająco, zwłaszcza w tym złotym musztardowym kolorze. Oczywiście możecie się ze mną nie zgodzić. Ale mi się naprawdę podoba.
Projektantom udało się zachować ogólny charakter i tożsamość Škody Kodiaq, a model pozostaje łatwo rozpoznawalny. Przy kilku okazjach ludzie podchodzili, by zapytać, czy to nowy Kodiaq, wskazując, że aktualizacja przyciąga uwagę. Jednocześnie wygląd pojazdu został zauważalnie zmieniony, a stylizacja jest bardziej nowoczesna i wyrafinowana. Crossover sprawia teraz wrażenie produktu bardziej premium, jakby pozycjonowanego nieco wyżej w segmencie. Ogólnie rzecz biorąc, aktualizacja wydaje się osiągać zamierzony cel: projekt wydaje się odświeżony, zachowując jednocześnie ciągłość z poprzednią generacją.
Przeczytaj również: Recenzja Škoda Karoq: Miejski crossover z naciskiem na komfort i bezpieczeństwo
Reflektory
Konfiguracja reflektorów jest zgodna z charakterystycznym „dwupoziomowym” układem typowym dla Škody Kodiaq. Obejmuje światła do jazdy dziennej, główne reflektory, dynamiczne kierunkowskazy i światła przeciwmgielne. System oświetlenia jest w pełni LED-owy.
Dodatkowo, kratka wlotu powietrza zawiera małe elementy LED, które tworzą pasek świetlny między dwoma reflektorami. Zapalają się one, gdy kierowca zbliża się do pojazdu z kluczykiem, jako część funkcji oświetlenia powitalnego. Elementy te działają również jako dodatkowy segment świateł do jazdy dziennej.
Funkcjonalnie, reflektory Škody Kodiaq są kontrolowane przez czujniki światła i kamerę zamontowaną w przedniej szybie. Główny system oświetlenia wykorzystuje technologię adaptacyjnej matrycy, która selektywnie dostosowuje wiązkę światła, aby uniknąć oślepiania nadjeżdżających lub poprzedzających pojazdów. Reflektory zapewniają również oświetlenie zakrętów, obracając się w kierunku ruchu kierownicy.
Ogólnie rzecz biorąc, jest to typowe zachowanie Škody – niezależnie od klasy pojazdu, system oświetlenia działa konsekwentnie dobrze we wszystkich modelach. Nie ma powodu, aby ręcznie regulować światła, ponieważ w pełni automatyczny system działa skutecznie w każdych warunkach.
Przeczytaj także: Test Škodą Karoq Sportline: Czysto wizualne ulepszenie?
Lusterka boczne
Škoda Kodiaq jest wyposażona w standardowe lusterka w europejskim stylu, oferujące szeroki kąt widzenia i długi pasek kierunkowskazów LED, który jest dobrze widoczny zarówno z przodu, jak i z boku. Ponieważ pojazd testowy to wersja Sportline, obudowy lusterek są wykończone w błyszczącej czerni.
Po wewnętrznej stronie znajduje się duży, jasnopomarańczowy wskaźnik systemu monitorowania martwego pola.
Lusterka mogą być składane ręcznie lub automatycznie w połączeniu z centralnym zamkiem. Dodatkowo, w dolnej części obudowy lusterek zintegrowane są kamery systemu 360º surround-view.
Klamki i zamki
Pojazd posiada charakterystyczne dla Škody wystające klamki drzwi, wyposażone w system bezkluczykowy.
Klapka wlewu paliwa jest również wyposażona w zamek, który odblokowuje się wraz z drzwiami. Skoro już jesteśmy przy tym temacie, warto zauważyć, że korek wlewu paliwa zawiera małą skrobaczkę do usuwania lodu z przedniej szyby.
Koła
Nasza testowa Škoda Kodiaq Sportline jest wyposażona w felgi aluminiowe 7,5×19″ Aero TIRSULI.
Wzór kół jest uderzający, wykończony w kolorze antracytowym ze srebrnymi akcentami, a felgi mają błyszczącą farbę. Specyfikacja opon to 235/50 R19 99V. Ogólnie rzecz biorąc, koła uzupełniają nowoczesną i sportową stylistykę pojazdu.
Światła tylne
Tylne światła również przeszły znaczącą aktualizację projektu, być może najbardziej kontrowersyjną zmianę. Początkowo nie podobała mi się konfiguracja „pazura kraba”, ale z czasem przyzwyczaiłem się do niej i teraz uważam, że tył pojazdu jest całkiem atrakcyjny.
Niestety, czerwona soczewka, która rozciąga się na tylnej klapie i łączy tylne światła po obu stronach, nie świeci. Moim zdaniem wydaje się to straconą szansą – producent mógłby rozważyć zaoferowanie oświetlenia tego elementu, przynajmniej jako opcjonalnego wyposażenia.
Pod względem technicznym tylne światła są najwyższej klasy: w pełni LED i wyposażone w standardowe funkcje, w tym światła pozycyjne, światła hamowania, dynamiczne kierunkowskazy, światło cofania i tylne światło przeciwmgielne.
Klapa tylna i przestrzeń ładunkowa
Klapa tylna jest zasilana, ale można ją otworzyć tylko za pomocą przycisków – na tylnej klapie w pobliżu tylnej kamery, z wnętrza kabiny lub za pomocą pilota. Funkcja otwierania bez użycia rąk nie została uwzględniona w naszym pojeździe testowym, chociaż prawdopodobnie jest dostępna jako opcja.
Przestrzeń ładunkowa nowego Kodiaqa jest naprawdę przestronna i praktyczna, w pełni wyłożona wykładziną. Dostępne są również trzy boczne schowki na mniejsze przedmioty i chowana górna pokrywa. Nasz pojazd testowy był wyposażony w dodatkowe akcesoria, w tym kotwice ładunkowe przymocowane do podłogi za pomocą pasków na rzepy. Są one bardzo wygodne i pomagają zapobiegać przesuwaniu się toreb z supermarketów i innych przedmiotów podczas transportu.
Warto również zwrócić uwagę na stosunkowo dobry poziom oświetlenia przestrzeni ładunkowej. Pod tym względem Kodiaq wypada powyżej średniej w segmencie.
Wewnątrz przedziału ładunkowego znajdują się dwa światła zamontowane na górnych panelach bocznych oraz dwa dodatkowe światła w samej tylnej klapie. Gdy tylna klapa jest otwarta, zapewniają one dobre oświetlenie przestrzeni ładunkowej.
Przeczytaj również: Test Škody Octavia A8 (2025): zaktualizowany bestseller z silnikiem 1.5 TSI m-HEV
Pod maską – silnik 2.0 TFSI (140 kW / 190 KM)
Tutaj mamy do czynienia z nietypową sytuacją: oprócz kilku 2,0-litrowych silników wysokoprężnych TDI, które różnią się zauważalnie mocą – 150 KM (360 Nm) i 193 KM (400 Nm) – linia Kodiaq oferuje również dwa niemal identyczne 2,0-litrowe silniki benzynowe TFSI: 190 KM i 204 KM, oba z momentem obrotowym 320 Nm. Wygląda na to, że są to po prostu różne wersje tego samego silnika z nieco innym tuningiem.
Co ciekawe, wybór pomiędzy tymi dwoma jednostkami benzynowymi nie wpływa na ostateczną cenę pojazdu. Nie udało mi się uzyskać jasnego wyjaśnienia od działu marketingu Škody, dlaczego oba silniki są oferowane w tym samym modelu. Prawdopodobnie jest to tylko wewnętrzny szczegół konfiguracji opcji – silniki istnieją obok siebie w ofercie.
Ogólnie rzecz biorąc, komora silnika jest tradycyjnie uporządkowana i praktyczna w codziennym użytkowaniu. Pod maską znajdują się poduszki gazowe i osłona dźwiękochłonna, a silnik jest zamontowany poprzecznie i osłonięty plastikową pokrywą. Wszystkie punkty wlewu płynów są dogodnie zlokalizowane, a zbiornik płynu do spryskiwaczy ma charakterystyczny dla Škody gumowy korek z lejkiem. Dostęp do akumulatora i skrzynki bezpieczników jest również prosty.
Przeczytaj również: Recenzja Mazdy CX-30 SPORT BLACK: Co potrafi kompaktowy SUV?
Wnętrze Škody Kodiaq Sportline 2025
Ogólnie rzecz biorąc, projekt kabiny pozostawia pozytywne wrażenie. Odzwierciedla typowe nowoczesne wnętrze bez nadmiernego futuryzmu, co uważam za atrakcyjne. Materiały nie są najwyższej jakości, ale są wysokiej jakości i praktyczne. Byłem również pod wrażeniem tradycyjnej dbałości Škody o szczegóły – w całej kabinie jest wiele przemyślanych akcentów, a ja postaram się omówić te najbardziej godne uwagi.
Deska rozdzielcza ma czterowarstwową konstrukcję. Na górze znajduje się miękki winyl, a następnie zamszowe wykończenie z białymi przeszyciami. Poniżej znajduje się srebrny plastik z winylowym paskiem, a na dole standardowy plastik o matowej fakturze.
Podobne materiały zastosowano na panelach drzwi, z liniami zaczynającymi się z przodu i ciągnącymi się przez całe wnętrze. Ogólnie rzecz biorąc, projekt wydaje się spójny i wizualnie harmonijny.
W wersji Sportline, zgodnie z nowoczesnymi trendami, podsufitka wykończona jest w kolorze czarnym.
Przeczytaj również: Recenzja Škody Kamiq 2024: Czy warto przyjrzeć się temu niewielki minicrossoverowi?
Panele drzwi i klamki
Podłokietniki drzwi są również owinięte zamszem, który jest kontynuowany na części paneli wewnętrznych. Jest to praktyczny i atrakcyjny detal – nie jest jasne, czy jest to prawdziwa skóra, czy materiał syntetyczny, ale działa dobrze i dodaje odrobinę wyrafinowania.
Oczywiście w drzwiach znajdują się przyciski sterowania szybami, a w każdych drzwiach umieszczono dwa głośniki. Wygodne kieszenie wyłożone filcem są wbudowane, co jest świetne do przechowywania butelki z wodą przed grzechotaniem podczas jazdy. Drzwi kierowcy, jak zwykle, zawierają dodatkowe elementy sterujące centralnym zamkiem, lusterkami i wszystkimi przełącznikami okien.
Kolejny klasyczny akcent Škody: krawędź drzwi kierowcy zawiera ukryty schowek do przechowywania standardowego parasola marki.
Przeczytaj również: Recenzja Mitsubishi Eclipse Cross: prawdziwy Japończyk – nowoczesny na zewnątrz, konserwatywny w środku
Przednie fotele
W wersji Sportline przednie fotele są prawdopodobnie jednym z najważniejszych elementów tego wyposażenia. Mają sportowy wygląd bez uszczerbku dla komfortu podczas dłuższej jazdy. Tapicerka łączy w sobie zamsz i skórzane wstawki, uzupełnione kontrastowymi przeszyciami i zintegrowanymi zagłówkami. Wizualnie fotele są schludne, nowoczesne i dobrze wykonane.
Pozycja siedząca jest wysoka, zapewniając dobrą widoczność do przodu. Regulacja fotela kierowcy jest w pełni elektryczna, z funkcją pamięci. W naszym pojeździe testowym przedni fotel pasażera miał ręczną regulację. Zakres regulacji jest szeroki, dzięki czemu zarówno ci, którzy wolą niską, wyciągniętą pozycję siedzącą, jak i ci, którzy lubią siedzieć prosto – znalezienie wygodnej pozycji jest łatwe dla obu preferencji.
Warto również zwrócić uwagę na regulowane podparcie odcinka lędźwiowego kręgosłupa i ręcznie wysuwaną poduszkę pod uda, które zapewniają dodatkowy poziom komfortu.
Podparcie boczne jest zauważalne, ale nie przesadnie agresywne. To ważne – Škoda Kodiaq Sportline nie jest hot hatch’em, więc nadmierne zaciśnięcie byłoby nie na miejscu. Podczas szybkich manewrów nadwozie jest pewnie trzymane, ale podczas długiej jazdy nie ma nieprzyjemnego nacisku. Po kilku godzinach spędzonych za kierownicą nie czułem żadnego zmęczenia, co jest prawdopodobnie najwyższym komplementem dla fotela.
Tylne fotele
Drugi rząd siedzeń zawsze był mocną stroną modelu Kodiaq, a nowa generacja kontynuuje tę tradycję. Przestrzeń na nogi jest duża – nawet przy wzroście kierowcy około 185-190 cm, pasażerowie z tyłu nadal mają wystarczająco dużo miejsca. Przestrzeń nad głową jest nieograniczona, a poczucie otwartości jest dobrze zachowane.
Oparcia tylnych siedzeń są odchylane, co jest bardzo praktyczną cechą pojazdu rodzinnego. Dostępne są podgrzewane fotele, oddzielna strefa klimatyzacji i porty USB-C do ładowania. Centralny podłokietnik zawiera uchwyty na kubki i jest raczej funkcjonalny niż czysto dekoracyjny.
Krótko mówiąc, tylne siedzenia w Škodzie Kodiaq Sportline są naprawdę dobre. Nie są to tylko kompromisowe siedzenia dla dodatkowych pasażerów – oferują w pełni komfortową przestrzeń.
Przeczytaj również: Recenzja Mazdy CX-60 Premium-Sport: Za mało premium, za dużo sportu
Deska rozdzielcza, konsola środkowa, konsola górna i schowki
Škoda zawsze wyróżniała się praktycznością. Nie ma tu ostentacyjnego luksusu, ale design jest przemyślany i wysoce funkcjonalny.
Bardzo podobało mi się wykończenie deski rozdzielczej i wygodne sterowanie nawiewami wentylacji i klimatyzacji za pomocą jednej dźwigni obrotowej, która jednocześnie reguluje kierunek i intensywność nawiewu.
Warto również zwrócić uwagę na wielofunkcyjne pokrętło Smart Dial do sterowania klimatem, komfortem i ustawieniami audio. Składają się one z trzech pokręteł z okrągłymi wyświetlaczami informacyjnymi, które przypominają zintegrowane smartwatche i działają również jako przyciski. Są bardzo wygodne – możesz przełączać się między funkcjami jednym naciśnięciem i dostosowywać ustawienia, obracając pokrętło.
Schowek na rękawiczki jest przestronny i podświetlany. Konsola środkowa jest głęboka, z gumowymi wstawkami i jest w pełni pokryta dwoma przesuwanymi panelami, co nadaje jej schludny wygląd, gdy jest zamknięta, a jednocześnie zapewnia dużą funkcjonalność, gdy jest otwarta. Centralny schowek na rękawiczki posiada miękki podłokietnik pokryty zamszem. Uchwyty na kubki wyposażone są w uchwyty zapobiegające przemieszczaniu się butelek podczas jazdy. W schowku znajduje się również kilka małych przegródek na monety, co przydaje się do szybkiego uiszczania opłat drogowych.
Przed schowkiem na smartfona znajduje się nietypowy dodatek – równoległościan pokryty zamszopodobnym materiałem. Na początku nie mogłem zrozumieć, co to jest. Szybkie wyszukiwanie ujawniło, że jest to narzędzie do czyszczenia głównego wyświetlacza. Fajne i faktycznie działa!
Górna konsola posiada w pełni dotykowe przyciski do sterowania oświetleniem wnętrza, schowek na okulary przeciwsłoneczne oraz zintegrowane oświetlenie w osłonach przeciwsłonecznych, które aktywuje się po przesunięciu pokrywy lusterka.
Przeczytaj także: Recenzja Neideso AI Dash Cam N900-4CH: Cztery kamery zapewniające kompleksowe pokrycie
Kierownica i kolumna
Škoda Kodiaq Sportline posiada sportową kierownicę z płaskim spodem, pokrytą prawdziwą skórą. Dzięki optymalnie grubej obręczy wygodnie leży w dłoni. Perforacja w obszarze chwytu dodaje dotykowej informacji zwrotnej. Regulacja wysokości i zasięgu jest wystarczająca, umożliwiając kierowcy łatwe ustawienie spersonalizowanej pozycji siedzącej.
Jeśli chodzi o przyciski na kierownicy, Škoda oferuje jeden z najwygodniejszych układów. Elementy sterujące są łatwe do zapamiętania i intuicyjne w obsłudze dotykowej, dzięki wyraźnie oddzielonym strefom z pokrętłami pośrodku. Zwiększa to bezpośrednio zarówno komfort, jak i bezpieczeństwo.
Pod kierownicą znajdują się ręczne łopatki zmiany biegów i dwa wielofunkcyjne drążki do sterowania różnymi systemami jazdy. Poruszają się one w górę i w dół, do przodu i do tyłu, a także mają przyciski na końcach. Lewy drążek zawiera górny przełącznik do sterowania światłami, spryskiwaczami, wycieraczkami i oczywiście kierunkowskazami. Prawy drążek pełni funkcję elektronicznej dźwigni zmiany biegów automatycznej skrzyni biegów, obracając się wokół własnej osi. Początkowo wydaje się to nieco nietypowe i wymaga przyzwyczajenia, ale po zapoznaniu się okazuje się bardzo wygodne i dość intuicyjne.
Zestaw wskaźników
Wirtualny kokpit to już znane terytorium dla pojazdów VAG. Grafika jest wyraźna, a animacje płynne. Możesz wyświetlić mapę nawigacyjną na pełnym ekranie, zminimalizować wskaźniki lub pozostać przy klasycznym układzie z obrotomierzem i prędkościomierzem. Podoba mi się, że zapewnia mnóstwo informacji bez przytłaczania uwagi kierowcy.
Wyświetlacz informacyjno-rozrywkowy i system rozrywki
13-calowy wyświetlacz centralny jest duży, jasny i responsywny. Obsługa dotykowa jest natychmiastowa i nie zauważyłem żadnych opóźnień. Interfejs jest intuicyjny, z głębokimi, ale logicznymi menu, które są łatwe w nawigacji.
Łączność ze smartfonem i USB
Poniżej centralnego wyświetlacza znajduje się komora zaprojektowana do przechowywania dwóch smartfonów, z których oba można ładować bezprzewodowo. Powyżej znajduje się również dodatkowa mała półka do przechowywania mniejszych przedmiotów lub telefonu.
Porty USB-C znajdują się zarówno z przodu, jak i z tyłu – nowoczesne i praktyczne.
Bezprzewodowe Apple CarPlay i Android Auto działają niezawodnie. Połączenie pozostaje stabilne, a dźwięk jest przesyłany bez zauważalnego opóźnienia.
Przeczytaj również: Test wideorejestratora Lamax T10: Chroni twoje bezpieczeństwo na drodze
System audio
Škoda Kodiaq Sportline jest wyposażona w 8-głośnikowy system audio Canton, który zapewnia czysty i przestrzenny dźwięk. Nawet przy wysokim poziomie głośności nie występują zauważalne zniekształcenia. Bas jest obecny, ale nie głęboki, ze względu na brak subwoofera. Średnie częstotliwości są dobrze zdefiniowane, a wysokie tony są wyraźne. Ogólnie rzecz biorąc, jakość dźwięku jest powyżej średniej – więcej niż wystarczająca do codziennego słuchania muzyki, choć nie do końca na poziomie premium.
Oświetlenie wnętrza
Škoda Kodiaq Sportline 2025 radzi sobie pod tym względem bardzo dobrze. Paski świetlne biegną wzdłuż obwodu drzwi i deski rozdzielczej, tworząc przyjemną i spójną poświatę w całej kabinie.
Oświetlenie otoczenia jest w pełni konfigurowalne za pośrednictwem systemu informacyjno-rozrywkowego. Możesz wybierać spośród gotowych schematów lub ręcznie wybrać kolory i dostosować jasność do swoich preferencji.
Przeczytaj także: Recenzja Mazdy CX-30 SPORT BLACK – co potrafi kompaktowy SUV?
Wrażenia z jazdy
Osiągi
190 KM w dużym SUV-ie zapewnia optymalną równowagę. Przyspieszenie jest pewne i opanowane, bez żadnej nerwowości. Skrzynia biegów DSG zmienia biegi szybko i niemal niezauważalnie. W mieście samochód porusza się płynnie bez szarpnięć, podczas gdy na autostradzie wyprzedzanie odbywa się bez wysiłku – rezerwa mocy jest zauważalna i uspokajająca.
Prowadzenie i stabilność
Pomimo swoich rozmiarów, Kodiaq nie sprawia wrażenia „barki”. Układ kierowniczy jest precyzyjny, a reakcje przewidywalne. Napęd na wszystkie koła dodaje pewności na mokrych drogach. Zawieszenie jest komfortowe, a przy tym stabilne, z minimalnym przechyłem nadwozia. Choć nie jest to sportowy SUV, prowadzi się bardzo stabilnie i pewnie.
Oto nagrany przeze mnie film pokazujący Škodę Kodiaq Sportline 2025 przyspieszającą w trybie Sport, przyciętą od 0 do 100 km/h. Wynik jest imponujący – zaledwie 6 sekund. Oczywiście ta metoda nie jest idealnie precyzyjna: nie uwzględnia czasu reakcji na pedał gazu, jechałem sam, a zbiornik paliwa był prawie pusty po tygodniu testów. Mimo to jest to bardzo solidny wynik.
Zużycie paliwa
- Miasto (bez ruchu): około 9-10 l/100 km; przy dużym natężeniu ruchu lub dynamicznej jeździe wzrasta do 12-14 l/100 km.
- Autostrada: 7,5-8 l/100 km
- Cykl mieszany: 8-9 l/100 km
Jak na SUV-a z napędem na wszystkie koła, ważącego prawie 2 tony, są to całkiem rozsądne wartości.
Systemy wspomagania kierowcy i bezpieczeństwa
Adaptacyjny tempomat, utrzymywanie pasa ruchu, monitorowanie martwego pola, automatyczne hamowanie – pełen zestaw nowoczesnych asystentów: system ostrzegania przed kolizją z przodu z hamowaniem po wykryciu samochodów, pieszych, rowerzystów, system ostrzegania o ruchu poprzecznym z tyłu, system ostrzegania o zmianie pasa ruchu i o niezamierzonej zmianie pasa ruchu, system monitorowania uwagi kierowcy i zmęczenia. Dodatkowo posiada pełny zestaw poduszek powietrznych i system kamer 360°, obejmujący wszystkie kąty dla bezpieczeństwa i wygody.
Škoda Kodiaq Sportline 2025 oferuje dobrą izolację akustyczną. Na autostradzie kabina pozostaje wystarczająco cicha, zapewniając komfortowe i spokojne środowisko jazdy.
Przeczytaj również: Wrażenia z jazdy samochodem elektrycznym Volvo EX30: Bezpieczeństwo i przestrzeń
Aplikacja mobilna MyŠkoda
Aplikacja umożliwia sprawdzanie stanu pojazdu, blokowanie drzwi, przeglądanie przebiegu i otrzymywanie przypomnień serwisowych. Działa niezawodnie, bez żadnych nieoczekiwanych awarii lub usterek.
Android:
.iOS: Link
Wnioski
Škoda Kodiaq Sportline 2025 to naturalny okręt flagowy w gamie crossoverów marki. To duży, nowoczesny, dobrze wyposażony pojazd bez zbędnych pretensji. Nie stara się być czymś, czym nie jest – po prostu prawdziwym rodzinnym SUV-em oferującym maksymalną praktyczność, komfort i technologię za rozsądną cenę.
Zalety:
- Przestronne i wygodne wnętrze
- Duży, praktyczny bagażnik
- Mocny, ale wydajny silnik 2.0 TFSI
- Napęd na wszystkie koła
- Nowoczesny system informacyjno-rozrywkowy
- Przemyślane rozwiązania „Simply Clever”
- Rozsądna równowaga między ceną a wyposażeniem
Wady:
- Tylna konstrukcja może nie przypaść do gustu każdemu
- Niektóre elementy sterujące zostały przeniesione na panele dotykowe
- Brak otwierania bagażnika bez użycia rąk w testowanej wersji
- Niższe materiały wnętrza nie są premium
I wiecie co? Po tygodniu jazdy zdałem sobie sprawę z najważniejszej rzeczy: Kodiaq Sportline 2025 nie zachwyci Cię jedną wyróżniającą się cechą. Po prostu robi wszystko dobrze. I być może to jest jego największą siłą. To samochód, który nie krzyczy o sobie, ale kiedy zaczniesz go używać codziennie, zrozumiesz, dlaczego jest tak popularny. Jeśli w ten sposób chcesz zakończyć cykl recenzji crossoverów Škody, to jest to model, którym możesz to zrobić – duży, dojrzały i dobrze wyważony.