Recenzja „Mafia: The Old Country” – Klasyczna sycylijska opowieść o walce, miłości i zdradzie

Nigdy nie byłem wielkim fanem serii gier Mafia. Szczerze mówiąc, nigdy nie byłem fanem w ogóle: z jakiegoś powodu przegapiłem to całkowicie i nieodwołalnie w młodości. Pewnego razu w zeszłym roku kupiłem pakiet ze wszystkimi częściami i spróbowałem zagrać w najnowszą grę ze starej mafii i udało mi się zrozumieć, że to coś w rodzaju GTA, ale o mafii, w zasadzie tytuł wysokiej jakości. Ale moje doświadczenie zostało nagle przerwane: w drugim lub trzecim zadaniu złapałem krytyczny błąd, który po prostu nie pozwolił mi kontynuować przejścia. Wiesz, dość często stare gry nie chcą działać poprawnie na nowym sprzęcie. Kilka reinstalacji nie pomogło, więc musiałem odinstalować grę i zapomnieć o mojej mafijnej karierze. Wydawało się to wiecznością… Aż do niedawna, kiedy przeczytałem wiadomość na naszej stronie internetowej o wydaniu nowej gry „Mafia: The Old Country”.

Nawet nie wiem, jak to się stało, ale coś w moim sercu się stało, neurony w moim mózgu przełączyły się i od razu kupiłem tę grę wideo. Być może kryzys związany z brakiem wysokiej jakości gier miał ostatnio taki wpływ, albo tego dnia była jakaś magnetyczna burza w grach. Ale wydaje się, że jest to godny zaufania wydawca, 2K, który produkuje również serię Bioshock, a recenzje pierwszych nabywców są bardzo pozytywne. Skusiłem się. Nawiasem mówiąc, cena gry w momencie premiery nie jest bez znaczenia – aż 2000 UAH (50 USD).

• Możesz kupić „Mafia: The Old Country” jest dostępna na Steam

Oczywiście miałem obawy, że gra mi się nie spodoba, ale patrząc z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że nie żałowałem tego impulsywnego zakupu. Naprawdę możesz cieszyć się grą, niestety przez krótki czas, ponieważ jest bardzo krótka, ale odniosłem żywe wrażenie. Pozwólcie, że opowiem wam o niej więcej.

Fabuła i scenariusz „Mafia: The Old Country”

W zasadzie fabuła „Mafia: The Old Country” z opisu może wydawać się dość banalna – droga bohatera (tutaj ma na imię Enzo) w organizacji przestępczej od samego dołu. Czy nigdy wcześniej tego nie widzieliśmy? 100500 razy! I szczerze mówiąc, fabuła jest właśnie taka banalna w gruncie rzeczy. Cóż poradzić, historia gier i filmów zna wiele podobnych historii. Znów nasuwa się analogia z GTA, nieważne jak ją od siebie odepchniesz.

Ale banalna fabuła nie oznacza nieciekawej. Składniki mają znaczenie, ale najważniejsza jest umiejętność przyrządzenia i podania potrawy. W „Mafii: The Old Country” tkwi w smakowitych detalach. A tutaj są one bardzo fajne, doprawione egzotycznymi przyprawami z sycylijskim posmakiem początku XX wieku i ozdobione mnóstwem filmowych wstawek, które są bardzo profesjonalnie wykonane. Dialogi dobrze oddają emocje postaci i kontekst wydarzeń, często poprzez mimikę twarzy, którą można zrozumieć bez słów. Jeśli graliście w The Last Of Us, to wiecie o czym mówię.

Tak więc, choć scenariusz gry nigdy mnie nie zaskoczył, a wydarzenia rozwijały się dość przewidywalnie, nie sprawiło to, że gra była zła czy nudna. Wręcz przeciwnie, fabuła wciąga swoją emocjonalnością i lokalną charyzmą. Chcesz podążać za historią, chcesz wiedzieć, co będzie dalej i chcesz doświadczyć wszystkich wydarzeń w pełni. Co ważne, proces gry wyraźnie prowadzi cię przez scenariusz i nie pozwala, aby rozpraszały cię nieoczekiwane działania. Na przykład, prawie nie ma chęci odkrywania otaczającego cię świata, pomimo całej jego wspaniałej jasności.

Jednocześnie wydaje się, że rozumiesz, że świat wokół ciebie jest żywy – ogromny i otwarty. Ale w rzeczywistości tak nie jest (przynajmniej nie do końca, porozmawiamy o świecie Mafii: The Old Country” porozmawiamy później), a takie wrażenia to umiejętnie stworzona iluzja. I to też kolejny smaczek tej gry. Jeśli masz dość absolutnej wolności otwartych światów i chcesz po prostu cieszyć się wysokiej jakości scenariuszem, to masz taką możliwość w pełni.

Nie wiem nawet, który element gry jest ważniejszy, filmowy czy interaktywny. Wydaje się, że przerywniki filmowe, podczas których nie robisz nic poza oglądaniem wydarzeń i dialogów, są odpowiednikiem segmentów, w których sterujesz postacią.

Dlatego w rzeczywistości Mafia: The Old Country to bardziej film animowany, w którym od czasu do czasu wcielasz się w głównego bohatera, wykonując sekwencyjne czynności i przechodząc od jednego znacznika do drugiego, pomiędzy którymi ponownie znajdziesz dość długie przerywniki filmowe. Nie ma zmienności wydarzeń, nie wpływasz na dynamikę czy rozwój fabuły. Po prostu podążasz za scenariuszem.

Świat Mafii: The Old Country jest soczysty, jasny i nieco pretensjonalny. Rozgrywka toczy się na tle najbardziej malowniczych krajobrazów, jesteś otoczony górami z serpentynami wąskich dróg gruntowych, które schodzą do dolin z winnicami i sadami.

Ścieżki prowadzą przez wioski i wille do brukowanych uliczek południowego nadmorskiego miasteczka, prowadząc cię dalej wzdłuż wybrzeża przez mosty akweduktowe nad górskimi rzekami, które wpadają do spokojnego niebiesko-różowego morza.

Wokół ciebie różnorodność natury – wszystko jest w pełnym rozkwicie. Zawsze słoneczna Sycylia jest naprawdę piękna… Ale na tym pięknym tle rozwijają się okrutne krwawe wydarzenia, a oprócz ogrodów kwitnie tu także ludzka przebiegłość, chciwość i dzika nienawiść do bliźniego, wspierana przez tradycyjną wrogość klanową i rodzinną na tle fanatycznej religijności z elementami średniowiecznego mistycyzmu. A poza tym Sycylia to kraina prawdziwego, szlachetnego braterstwa, no i oczywiście namiętnej miłości, bo w takim miejscu nie sposób nie zakochać się w najpiękniejszej, a jednocześnie całkowicie niedostępnej i zakazanej pod karą śmierci dziewczynie.

Grafika

Zacznijmy od części technicznej. Do gier używam platformy PC, a mianowicie potężnego laptopa gamingowego ASUS ROG Strix SCAR 17 G733PY-LL020X z topową kartą graficzną NVIDIA RTX 4090 16 GB GDDR6. Dlatego też wszystkie moje gry zazwyczaj działają na ultra-wysokich ustawieniach graficznych z maksymalnymi efektami. Mafia: The Old Country nie jest wyjątkiem.

Warto też dodać, że gram na dużym, zakrzywionym, ultraszerokim ekranie. Jest to 43-calowy monitor Philips Brilliance 439P9H/00 o proporcjach 32:10 i rozdzielczości 3840×1200 pikseli. Dodaje to również pewnego efektu immersyjnego i zwiększa zanurzenie w grze, szczególnie w nocy.

Przypomnę, że tym razem deweloper (studio Hangar 13) zrezygnował z autorskiego silnika Fusion Engine. Nowa gra korzysta z nowoczesnego silnika Unreal Engine 5, który oferuje szczegółowe modele wielokątów, zaawansowane algorytmy obliczania złożonego oświetlenia, wysokiej jakości rozmycie tła i fajne efekty ruchu, a także najbardziej realistyczną animację ludzkich twarzy. Świat gry jest wypełniony imponującymi drobnymi szczegółami, które są bardzo dobrze narysowane. Począwszy od włosów i skóry postaci – ze zmarszczkami, pigmentacją, a skończywszy na ubraniach, dziwacznych samochodach z początku ubiegłego wieku i fascynującej śródziemnomorskiej architekturze.

W związku z tym miałem okazję w pełni cieszyć się grafiką w „Mafia: The Old Country”. I tak, obraz tutaj jest naprawdę po prostu wspaniały, wszystkie zalety UE 5 są umiejętnie wykorzystywane w pełni. W rezultacie mamy prawdopodobnie najwyższy poziom grafiki, jaki współczesna branża gier może zaoferować w segmencie masowym, lub bardzo zbliżony do najwyższego poziomu.

Myślę, że nie ma sensu opisywać słowami jakości obrazu, bo chyba nie miałoby to większego sensu. Prawdopodobnie możesz znaleźć wiele filmów instruktażowych na YouTube. Oczywiście lepiej zobaczyć wszystko na własne oczy na żywo. Zapewniam, że nie będziecie zawiedzeni jakością grafiki, jeśli uruchomicie „Mafię: The Old Country” na mocnym sprzęcie. I najprawdopodobniej będziesz pod wrażeniem pracy projektantów gier.

Rozgrywka i mechanika gry

Rozgrywka w Mafia: The Old Country składa się z trzech głównych elementów: skradania, walki i pościgu (lub ucieczki). Bohater posiada również główny „dar boży” – wyostrzony słuch przestrzenny, który pozwala mu „widzieć” przez ściany, przewidywać pozycję i kierunek ruchu wrogów przez ściany i inne przeszkody. Nie brzmi to znajomo? Tak, oczywiście, wszystko to było już w The Last Of Us, w które przypadkiem grałem całkiem niedawno, więc analogia jest bardzo wyraźna.

Po otrzymaniu zadania możesz przenieść się do punktu wejścia misji – konno lub samochodem. I jest to bardzo podobne do RDR2 na początku (ze względu na konie, oczywiście), a później, gdy zaczniesz jeździć, do GTA. Podobnie jak w wyżej wymienionych grach, takim ruchom często towarzyszą dialogi lub historie opowiadane przez twoich towarzyszy podróży. Pomaga to również lepiej zrozumieć fabułę opowieści i zagłębić się w specyfikę i tradycje sycylijskiego zaplecza.

W końcu rzadko poruszasz się po mapie na własną rękę. Pamiętasz, mówiłem, że fabuła właściwie nie pozwala ci odejść i nie daje czasu na wędrowanie po świecie. W rzeczywistości po prostu nie możesz oddalić się od drużyny zbyt daleko, bo misja zostanie uznana za nieudaną.

Przez większość czasu w przygodach towarzyszyć ci będzie twój najlepszy przyjaciel Cesare, a nawet kilku towarzyszy. W zależności od scenariusza, mogą oni również pomóc ci ukończyć misję lub zostawić cię w pewnym momencie i zrobić coś innego, aby ukończyć ogólne zadanie, lub mogą po prostu „stać na straży” w pobliżu, aby ukryć twoje odejście.

Podczas wypełniania misji możesz obrać dwie ścieżki – działać z ukrycia lub zaangażować się w otwartą walkę. Możesz też łączyć te dwie strategie. Ja na przykład lubię zacząć od skradania się, zakraść się za nich i zabić ich po cichu – rzucając nożem z dystansu lub dusząc.

Po cichym zabójstwie lepiej ukryć ciała w specjalnych skrzyniach, aby strażnicy nie zauważyli zwłok i nie podnieśli alarmu.

A jeśli zostaniesz odkryty, będziesz musiał otworzyć wściekły ogień ze wszystkich beczek i przebić się przez zwłoki do celu misji.

Chociaż nikt nie zabrania ci po prostu wejść prosto w dowolne drzwi, jeśli jesteś pewien swoich umiejętności. Pamiętaj jednak, że masz ograniczoną ilość amunicji i nawet na średnim poziomie trudności zdarzają się momenty, w których jej dotkliwie brakuje. Na szczęście możesz ją uzupełniać przeszukując otoczenie i ciała poległych wrogów. Ogólnie rzecz biorąc, oczywiście nie powinieneś strzelać wszędzie, dobry staromodny celny strzał w głowę jest najlepszym sposobem, jak w każdej strzelance, więc lepiej celować w głowę i zabijać wrogów jednym strzałem, niż strzelać w ciało i wydawać 3-4 lub nawet 5 nabojów.

W niektórych misjach nie musisz w ogóle zabijać wszystkich wrogów. Możesz po prostu ominąć strażników, korzystając z widzenia przez ściany, lub odwrócić uwagę wrogów, rzucając monetami lub butelkami, zmuszając ich do zejścia ci z drogi. Tak, to wszystko jest bardzo podobne do TLOU, nie można temu zaprzeczyć. Ale dlaczego nie?

Kolejnym ważnym elementem rozgrywki w Mafia: The Old Country jest walka na noże. W prawie każdej misji musisz zmierzyć się z „ostatecznym bossem” w walce wręcz przy użyciu broni białej. Przez całą grę Enzo musi uczyć się i stale doskonalić swoją technikę walki nożem. Aby to zrobić, będziesz musiał opanować kilka rodzajów ciosów – dźganie, cięcie, kombinacje, a także blokowanie ciosów wroga i ruchy unikowe. I, oczywiście, używać ich poprawnie i na czas. Szczerze mówiąc, nigdy nie udało mi się przejść tych testów za pierwszym podejściem. Potrzeba kilku prób, aby wygrać, ponieważ każdy kolejny przeciwnik używa własnych technik, a poziom umiejętności stopniowo staje się coraz trudniejszy. Walka na noże jest bardzo trudnym i intensywnym etapem każdej misji i powoduje niezły przypływ adrenaliny. Ale czy nie po to tu przyszliśmy?

Kolejna fajna funkcja: w Mafia: The Old Country będziesz musiał kilkakrotnie wziąć udział w wyścigach konnych i samochodowych.

Kilka razy będziesz też musiał ścigać wrogów i uciekać samochodem, strzelając do prześladowców. Bardzo w duchu RDR2 lub Cyberpunk 2077. W grze nie ma wielu takich momentów, ale biorąc pod uwagę, że przejście jest ogólnie krótkie, można w ten sposób rozcieńczyć ogólną „mafijną” fabułę.

Ekonomia, zakupy, personalizacja Enzo, kolekcje przedmiotów

Gra posiada zaawansowany system rozwoju i personalizacji głównego bohatera, ale tak naprawdę nie zrozumiałem po co jest on potrzebny. Bo w żaden sposób nie wpływa na progresję fabuły. Nic nie robiłem i ukończyłem grę całkowicie bezproblemowo.

Mafia: The Old Country posiada walutę w grze zwaną dinarami i możesz ją nawet wydać, ale nie jest jasne jak i kiedy. Na przykład, istnieje sklep Pasquale’a, w którym możesz kupić broń i zapasy. Ale po pierwsze, jak już wspomniałem, podczas misji w większości przypadków nie możesz odejść od scenariusza, więc prawie nigdy nie masz szansy dostać się do sklepu. Po drugie, możesz po prostu zabić wroga i zabrać jego broń lub znaleźć dowolną broń w bieżącej lokalizacji. Podczas całej rozgrywki byłem w sklepie tylko raz, ponieważ było to częścią scenariusza – musiałem tam kupić swój pierwszy nóż.

Broni w grze nie brakuje, nie ma też żadnych unikalnych modeli broni, które można kupić tylko w sklepie, ogólnie asortyment jest dość ograniczony. Dostępne są trzy pistolety i śrutówka, trzy karabiny, strzelba dwulufowa i para strzelb pump-action. Apteczki i granaty można również zdobyć podczas misji – przeszukując zwłoki, szuflady biurka lub hakując nożem mini-sejfy, które znajdują się na twojej drodze. W rezultacie dinary są po prostu zbierane, ale nie wydawane.

Podczas gry możesz również znaleźć „trinacria” – starożytne relikwie, które można wymienić na pieniądze. Ale wracając do tego, że tak naprawdę nie potrzebujesz pieniędzy. Zbieram więc artefakty, ale nigdy nie wymieniłem ich na dinary.

Chociaż, skłamałem, nadal możesz wydawać pieniądze, aby otwierać konie w stajniach. Ale też nie widzę w tym sensu, bo wybór konia nie wpływa na postępy w grze.

To samo dotyczy samochodów. W trakcie gry jesteś poinstruowany, aby wybrać konia lub model samochodu do jazdy tylko kilka razy. Dlaczego w garażu jest kilkanaście samochodów, nie jest jasne. A raczej odkryłem to później i opowiem wam o tym później. Ale po raz kolejny ten moment w ogóle nie ma znaczenia dla fabuły, ponieważ przez większość czasu wyruszasz na misję z inną postacią – w samochodzie dostarczonym przez scenariusz.

Powyższe dotyczy również ubrań, które możesz kupić i przechowywać w szafie w mieszkaniu Enzo. Ale nie ma praktycznego sensu zmieniać ubrań. Chyba że po prostu lubisz proces zmiany postaci, czego też nie mogę wykluczyć.

Możesz także zmienić wygląd głównego bohatera, na przykład zastosować różne fryzury, bokobrody i długość zarostu. Jeśli w dzieciństwie nie bawiłeś się lalkami i chcesz zmienić Enzo w Kena, będziesz miał co robić w swojej garderobie.

Noże to już inna sprawa. Kiedy miałem okazję, wybrałem nóż, którym można rzucać w przeciwników z dużej odległości. Najważniejszą rzeczą jest pamiętanie o podnoszeniu go za każdym razem, gdy kogoś zabijesz, dopóki nie ulepszysz go do noża, który podnosi się automatycznie. Różne ostrza zapewniają pewne korzyści podczas gry. Na przykład zwiększają dystans rzutu lub zadają większe obrażenia przeciwnikowi podczas walki na noże. Ponadto drogie noże mogą odnawiać pasek zdrowia Enzo po każdym zabójstwie w ukryciu.

Ponadto gra oferuje możliwość zbierania kolekcji – notatek, gazet, plakatów i ikon świętych. Ponownie, przedmioty te mają niewielkie praktyczne zastosowanie; pomagają jedynie zanurzyć się w atmosferze epoki. Tylko kilka razy notatki zawierały wskazówki z kodami do sejfów, które trzeba było złamać, aby ukończyć misję.

Kolejnym punktem jest aparat fotograficzny i kolekcja zdjęć. To akcesorium jest używane tylko kilka razy podczas misji, a także możesz znaleźć kluczowe punkty do robienia zdjęć w świecie gry i robić piękne zdjęcia na pamiątkę.

Najbardziej niejasnym przedmiotem do zebrania jest „tajemnicza figurka lisa”. Te małe statuetki są po prostu rozrzucone po całym świecie w różnych miejscach i możesz je zbierać i zostawiać w swojej kolekcji. Dlaczego? Najwyraźniej dla zabawy.

Cechy świata „Mafia: The Old Country”

Świat gry jest dość dziwny. Ogólna mapa jest niewielka w porównaniu do GTA V lub RDR 2. Zasadniczo ten świat jest otwarty, choć z pewnymi ograniczeniami. Ale, jak już wspomniałem, podczas misji po prostu nie masz okazji go eksplorować. Dlatego wydaje się podobny do The Last Of Us, ponieważ podczas rozgrywki poruszasz się krok po kroku między znacznikami i nie możesz znacząco zboczyć z trasy. Abyś mógł bez przeszkód eksplorować świat, gra posiada osobny tryb o nazwie Eksploracja.

Wejście do trybu eksploracji nie jest zbyt oczywiste, gdyż ukryte jest w menu głównym w sekcji „Replay Chapter”. Oczywiście nie zajrzałem tam w trakcie fabuły, bo po prostu wcisnąłem przycisk „Kontynuuj”. O istnieniu swobodnej eksploracji świata dowiedziałem się więc dopiero po ukończeniu gry w całości, w trakcie przygotowywania niniejszej recenzji. Cóż, lepiej późno niż wcale, zacznijmy poruszać się po mapie.

Tryb rozpoczyna się od mieszkania Enzo. Możesz się przebrać, wyposażyć, a następnie wybrać konia w stajni lub samochód w garażu i wreszcie wyruszyć w podróż po Sycylii! Możesz też skorzystać z funkcji szybkiej nawigacji do kluczowych punktów na ekranie mapy świata.

I tutaj, podczas podróży przez dolinę, okazuje się, że świat nie jest dla ciebie otwarty w całości. To znaczy, możesz poruszać się po drogach, ścieżkach, korytach rzek, a nawet niektórych polach, biegać po ulicach miasta i nabrzeżu, a także udać się nad morze.

Ale nie możesz w ogóle wejść do środka. Niemożliwe jest dostanie się do obszaru, w którym na pewno byłeś w jednej z misji, ponieważ wszystkie bramy są zamknięte, a luki, przez które można było również wejść na terytorium, są po prostu nieaktywne.

W większości „zamieszkałych” lokacji wzdłuż dróg zbudowano ogrodzenia – kamienne z ostrymi kawałkami szkła na górze lub drewniane z drutem kolczastym. Przejście przez nie jest niemożliwe.

Możesz wejść na tereny wiosek, niektórych pojedynczych gospodarstw wiejskich lub obszarów produkcyjnych i odwiedzić starożytne ruiny. Ale w tych miejscach również nie znalazłem nic interesującego. Czasami możesz znaleźć jakieś przedmioty do swojej kolekcji, ale to wszystko. Wygląda na to, że jest to główny cel reżimu badawczego?

Zanim opuścisz swoje mieszkanie, możesz wybrać broń, która będzie ci towarzyszyć podczas podróży. Ale w jakim celu? Nie możesz jej użyć przeciwko cywilom, celowniki po prostu dezaktywują się, gdy wycelujesz w osobę. Nie masz żadnych wrogów, przynajmniej ja żadnego nie spotkałem. Jedyne, co ci pozostało, to możliwość strzelania do doniczek, które całkiem realistycznie rozpadają się, gdy trafia w nie kula.

Dla zbadania możliwości w otwartym świecie, próbowałem przejechać samochodem ważkę na polu. Przewróciłem ją 12 razy. Przeklinała mnie, ale nie umarła, za każdym razem wstawała. Próbowała nawet unikać nadjeżdżającego samochodu i kilka razy jej się to udało

Do czego zmierzam. W trybie eksploracji nie możesz nikogo zabić w żaden sposób. Jedynym sposobem, w jaki możesz się zabić, jest skok z wysokości. Po śmierci zostaniesz przeniesiony do swojego mieszkania, gdzie możesz rozpocząć podróż od nowa.

Prawie zapomniałem. Enzo też nie umie pływać. Może wejść do morza z brzegu tylko do pasa, ale dalej go nie puści.

Jeśli wskoczysz do morza z pomostu portowego, natychmiast utoniesz, ale za chwilę znajdziesz się w miejscu, w którym wskoczyłeś. Na brzegu rozrzucone są łodzie, a ja raz skoczyłem bezskutecznie i znalazłem się w trójkącie między dwiema łodziami a wodą. To wszystko, to ślepy zaułek, z którego nie da się wydostać, bo nie da się wspiąć na górę łodzi, ani wejść dalej do wody. Rób co chcesz (przejdź do menu głównego).

Wnioski.

Ogólnie rzecz biorąc, „Mafia: The Old Country” z pewnością nie jest idealna. Nie mogę też nazwać gry w 100% wyjątkową czy oryginalną. Choć może to moja wada, bo nie znam poprzednich części? To, co zauważyłem, to fakt, że gra zawiera wiele rozwiązań i technik z różnych znanych tytułów. Ale czy to źle? Nie wiem, być może na tym etapie tworzenia gier trudno już wymyślić coś zupełnie nowego w tym gatunku, więc nawet jeśli się nie chce, to trzeba zapożyczać. Dobrze, że twórcy zaadoptowali najlepsze mechaniki rozgrywki i pomysły z innych gier i nie zepsuli ich, a wręcz ulepszyli.

Głównymi zaletami gry są fascynująca fabuła, doskonała grafika i efekty oraz dobre zanurzenie w czasie i temacie. Do tego spora dawka adrenaliny i możliwość całkowitego oderwania się od rzeczywistości podczas rozgrywki. I jeszcze – gra jest absolutnie stabilna na starcie i bardzo dobrze zoptymalizowana (może mi się wydawało, ale na mocnym sprzęcie wszystko jest jasne). Nie znalazłem ani jednego błędu w grze podczas mojej rozgrywki, a jest to dość zaskakujące w dzisiejszych czasach, kiedy gry są wydawane w stanie surowym, a następnie ulepszane za pomocą łatek. „Mafia: The Old Country” jest wyjątkiem od reguły – od razu jest stabilna.

Główną wadą nowej Mafii jest jej krótka fabuła. W rzeczywistości ukończyłem grę w 4 lub 5 dni (łącznie około 16 godzin), grając przez kilka godzin wieczorem. I oczywiście byłem trochę rozczarowany, że historia już się skończyła. Ale może to jest powód do wydania kolejnego DLC? Naprawdę chciałbym zobaczyć jakiś sequel lub równoległą historię w istniejącym świecie. Zwłaszcza, że świat Valle Dorata nie jest moim zdaniem w pełni rozwinięty, więc jest miejsce na ulepszenia.

Czy gra okazała się sukcesem? Myślę, że tak. Dlatego śmiało mogę polecić ją do zakupu, mimo dość wysokiej ceny. Jeśli jednak macie cierpliwość, możecie dodać ją do ulubionych i poczekać na przeceny lub wyprzedaże, kiedy cena „Mafii: The Old Country” zostanie obniżona. Jeśli jednak jesteś prawdziwym fanem gatunku przygodowych strzelanek, zbrodnią wobec samego siebie byłoby przegapienie tego tytułu.